„Ég lagði fram í borgarráði um daginn tillögu um að setja hjólreiðareglur um hámarkshraða á stígum þar sem bæði eru aðrir hjólreiðamenn og gangandi vegfarendur mjög oft með hundana sína í taumi.“
Þetta segir Kolbrún Baldursdóttir, borgarfulltrúi Flokks fólksins í færslu í Facebook hópnum „Hundasamfélagið.“ Hún segist óttast mjög að hjólað verði á hund sem sé við hlið gangandi eða hjólandi vegfaranda. Kolbrún telur raunar að það hafi án efa gerst.
Tillaga Kolbrúnar hljóðar svo:
„Lagt er til að settar verði hjólreiðahraðareglur í borginni þar sem þess þarf. Nú með hækkandi sól eykst umferð hjólandi, gangandi og hlaupandi. Fjölmörg dæmi eru um að hjólreiðamenn hjóla allt of hratt þegar þeir fara fram úr öðrum hjólreiðarmönnum og gangandi vegfarendum. Margir gangandi og einnig hjólreiðarmenn eru með hundinn sinn sér við hlið. Ástandið er þannig víða að það er ekki spurning um hvort verður slys heldur hvenær. Nefna má staði eins og Víðidal. Að sunnanverðu er víða mjög blint vegna trjáa. Engu að síður hjóla sumir á ógnarhraða og taka hiklaust fram úr öðrum hjólandi og gangandi stundum á ógnarhraða. Hér verður að grípa til aðgerða með því að setja hámarkshraða, hraðahindranir þar sem það á við og að aðskilja keppnishjólreiðar og gangandi vegfarendur þar sem það er nauðsynlegt.“
Líflegar umræður hafa skapast í hópnum og ekki eru allir sammála Kolbrúnu:
Gísli Ásgeirsson segir tillögu Kolbrúnar litast af vanþekkingu:
„Það er hvimleitt að sjá enn eitt innleggið sem einkennist af yfirgripsmikilli vanþekkingu á hjólreiðum, byggir á sögusögnum eða óljósum hugmyndum um hvernig hjólreiðum er háttað og hvað getur fylgt þeim.“
Kolbrún svarar Gísla:
Heiða B. Heiðars segir:
Þetta er samt svo galin umræða. Hraðatakmörkun á hjólreiðamenn er eins og að ætla að setja hraðatakmörk á gönguhraða. Fólk sem hreyfist úr stað fyrir eigin \"vélarafli\" má bara gera það eins hratt og það kærir sig um. Við þurfum bara öll að læra að umgangast þessa nýjung af skynsemi.
Sæmundur Benediktsson er einn þeirra sem er ánægður með tillögu Kolbrúnar:
„Geng da[g]lega með hundinn minn á göngustígnum úti á Granda. Þegar vorar þá mæta hjólreiðafrekjurnar og yfirtaka göngustíginn á fullri ferð og ætlast til að allir víki fyrir þeim. Flott að setja upp hraðahindranir þar.”
Fífa Konráðsdóttir segir hraðahindranir hættulegar:
„Ég hjóla stundum og á líka Labrador hund. Ég tel það mun farsælla að setja upp skilti og spegla svo að hægt sé að sjá fyrir horn. Hraðahindranir eins og settar eru upp fyrir bíla eru hættulegar fyrir fólk á hjólum og einnig gangandi því ef fólkið á hjólinu dettur af hjólinu vegna þess að það rennur á hraðahindrun eða fer fram yfir sig þá tekur það vegfarandann líklega með sér í götuna.“
Gerður Guðmundsdóttir bendir á mikilvægi sér hjólreiðastíga:
„Ég legg til að það verði bara alveg sér hjólreiðastígar. Hef verið að lenda í því að það er ekki einu sinni hringt bjöllunni til að láta vita af sér og svo þeytist bara fólk fram hjá og manni kross bregður. Ég passaði að hafa hundinn hjá mér en þá fær hún bara ekki eins mikið út úr göngutúrnum. Maður verður hálf stressaður.“
