Kjósendamarkaður kominn til sögunnar

Stjórnmálaflokkarnir misstu tiltrú kjósenda í efnahagshruninu og hafa ekki öðlast hana aftur. Það eykur ekki á hróður þeirra að síðustu misseri þykir orðið sjálfsagt mál hjá sumum þeirra að standa ekki við loforð sín. Það er þvert á kröfu samtímans um aukið lýðræði og tíðari aðkomu almennings að ákvarðanatöku. Þetta voru efnisleg skilaboð Stefaníu Óskarsdóttur stjórnmálafræðings til íslenskra pólitíkusa í þættinum Þjóðbraut í gærkvöld en þar ræddi Páll Magnússon við hana og Eirík Bergmann Einarson kollega hennar um stöðu og horfur flokkanna sem eiga fulltrúa á Alþingi Íslendinga.


Þau töldu bæði að umrót síðustu ára þýddi í hugum kjósenda að þeir hengdu sig ekki endilega lengur á flokka en upplifði sig í besta falli vinstra eða hægri megin við miðju stjórnmálanna. Fylgið væri á miklu meira floti en áður og ríkisstjórnir ættu vart lengur möguleika á endurkjöri eftir sitt fyrsta kjörtímabil eins og algengt var á árum áður. Ástæðan væri ekki síst sú að fjórflokkurinn hefur látið undan síga, mun fleiri flokkar væru komnir fram sem höfði á stundum betur til dægurmála nútímans en gamlir kerfisflokkar.


Eiríkur Bergmann taldi það ekki lengur vera hluta af sjálfsmynd fólks að tengja sig ákveðnum flokki um aldur og eilífið, kannski mætti segja að raunverulegur kjósendamarkaður væri kominn til sögunnar á Íslandi; þeir tækju afstöðu eftir efnum og aðstæðum hverju sinni en væru hættir að binda sig á klafa ákveðinna stjórnmálastefna um aldur og lífsstíð.


Í þættinum, sem frumsýndur var í gærkvöld og hægt er að nálgast undir sjónvarpsflipanum á hringbraut.is en þau rýndu þau bæði í hag flokkanna og greindu styrkleika þeirra og veikleika nú um stundir.