Sá óvenjulegi og stóri viðburður að Seðlabankinn skyldi ákveða að lána Kaupþing banka nær allan gjaldeyrisvarasjóð Íslands þann 6. október 2008 er enn að mestu óskýrður.
Ákvörðunin var tekin á hrundauginn mikla. Síðar sama dag flutti Geir Haarde “Guð blessi Ísland” ræðuna.
Um kvöldið setti Alþingi svo neyðarlögin og morguninn eftir var Landsbankinn fallinn. Glitnir hafi verið tekinn yfir af Seðlabankanum rúmri viku fyrr, í aðgerð sem virtist hafa verið vonlaus fyrirfram, enda fór bankinn skömmu síðar í gjaldþrot.
Lehmann bankinn bandaríski hafði fallið nærri þremur vikum fyrr og alþjóðlegir fjármálamarkaðir voru búnir að vera frosnir um mánaða skeið.
Á Íslandi voru menn búnir að verja allri helginni á undan hrundeginum mikla í viðræður í Ráðherrabústaðnum um ýmsar leiðir til að bjarga íslensku bönkunum, meðal annars með því að fá lífeyrissjóðina til að flytja allar erlendar eignir sínar heim og dæla þeim inn í bankana, þeim til björgunar.
Sem betur fer stóðu stjórnendur lífeyrissjóðanna í lappirnar og höfnuðu því að hætta sparifé landsmanna með þeim hætti. Hverjir létu sér annars detta í hug að gera það? Því mætti svara.
Lánið til Kaupþings var sem sagt veitt eftir að hrunið var hafið.
Af skrifum Reykjavíkurbréfs í Morgunblaðinu um helgina má ráða og hugsunin hafi verið sú að freista þess að bjarga einum banka, þ.e. Kaupþingi. Það sagði þáverandi aðalbankastjóri Seðlabankans líka í fjölmiðlum þegar málið var kynnt á hrundögunum (sjá greinargóð skrif Benedikts Jóhannessonar um þetta hér).
Það má auðvitað spyrja hversu raunsætt það mat hafi verið, að hægt væri að bjarga þriðja bankanum þegar tveir voru þegar fallnir, í þessum aðstæðum krosseignatengsla og krosslánatengsla. Erlendir lánveitendur litu gjarnan á alla íslensku bankana sem eina heild og voru meira en líklegir til að láta það sama ganga yfir Kaupþing og hina bankana.
En ef menn voru að taka ákvörðun um að lána nær allan gjaldeyrisvarasjóð landsins, nærri 80 þúsund milljónir króna, til fallandi banka þá hlýtur að hafa verið rætt í hvað fjármagnið átti að fara.
Nánar á
http://blog.dv.is/stefano/2015/02/23/kaupthingslanid-svorin-sem-vantar/
