"Ríkisstjórnin hefur komið Evrópumálunum á dagskrá aftur," skrifar Þorsteinn Pálsson fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is . "Hún hefur líka komið þeim þáttum stjórnskipunarmála á dagskrá sem lúta að stöðu Alþingis og beinu lýðræði. Allt eins er líklegt að í næstu kosningum geti farið meir fyrir þessum grundvallarspurningum en hefðbundnu dægurþrasi um efnahagsmál," bætir hann við.
Þorsteinn segir ómöguleikakenningu stjórnarinnar - að geta ekki farið að vilja þjóðarinnar nema hún sé sammála henni - setja þjóðaratkvæði æði þröngar skorður. Slíkt blasi við í vandræðunum sem hún hefur ratað í eftir Evrópuför utanríkisráðherra: "Ríkisstjórn Framsóknar og Sjálfstæðisflokks hefur komist að þeirri einstæðu niðurstöðu að eina leiðin til að leysa vanda af þessu tagi sé að afneita þjóðaratkvæði." Með þessu móti geti stjórnin vissulega sneitt hjá árekstrum milli þings og þjóðar, en stjórnarflokkarnir útiloki þá um leið að þjóðin sjálf geti í allra stærstu málum tekið ákvörðun í beinni kosningu svo lengi sem þeir hafi meirihluta á Alþingi: "Afleiðingin af ómöguleikakenningu stjórnarflokkanna er því að þjóðaratkvæðagreiðslur fara því aðeins fram að þeir séu í minnihluta."
Þorsteinn spyr hvort kjósendur sætti sig við að þjóðaratkvæði sé bara mögulegt með vinstri stjórn. Og hann svarar: "Hitt er líklegra að ómöguleikakenningin muni breyta pólitíska landslaginu í verulegum atriðum." Og hann bendir á veruleikann: "Þetta er að gerast. Það sést meðal annars á því að Píratar og Björt framtíð mælast nú eftir bréf utanríkisráðherra með jafn mikið fylgi og stjórnarflokkarnir."
Loks skrifar Þorsteinn: "Hitt gæti svo valdið enn meiri hræringum þegar nær dregur kosningum að í vikunni var tilkynnt að Viðreisn myndi bjóða fram. Hún gæti orðið trúverðugt áhrifaafl frjálslyndra kjósenda sem ryddi ómöguleikakenningunni úr vegi. Þannig blasir við að ómöguleikakenningin kann að hraða gagngerum breytingum á flokkakerfinu."
