Jón dýrfjörð er látinn

Friðarsinninn og jafnaðarmaðurinn, Friðrik Jón Kristjánsson Dýrfjörð, lenti nokkrum sinnum í því að þurfa að ganga á milli manna í áflogum og reyna að stilla til friðar, eins og hans var von og vísa, en í eitt skipti vildi það svo illa til að áflogamennirnir hrintu honum svo hann féll í götuna og skemmdi nýju fötin hans.

Nú voru góð ráð dýr, nýju fötin skemmd og götótt. Jóni til láns í þessu óhappi var að siglfirsk kona var einnig á vertíðinni í Eyjum og tók hún fötin og gerði við þau þannig að ekkert sást á þeim eftir viðgerðina og Jón tók gleði sína á ný. Mörgum, mörgum árum seinna þegar verið var að leggja hitaveitu í hús á Siglufirði kom það í hlut Jóns og verkstæðis hans að leggja hitaveituna inn í hús konunnar og tengja hitaveitugrindina, sem hann auðvitað gerði af sinni alkunnu snilld og heitt vatn fór að hita húsið. Svo kom að því að hin siglfirska kona fór að gera upp tenginguna og vinnuna við hana hjá Jóni.

„Þú þarft ekkert að borga frú mín góð, þú átt þetta inni fyrir viðgerðina á fötunum mínum í Vestmannaeyjum forðum daga þegar við vorum þar á vertíð.“

Þessi litla saga lýsir Jóni mjög vel og sýn hans á lífið og tilveruna. Jafnaðarmaður og vinur vina sinna sem ekkert aumt mátti sjá í tilverunni. Siglfirskir jafnaðarmenn þakka Jóni áratuga langa þjónustu við að gera góðan bæ enn betri.

Þetta skrifar, fyrir þeirra hönd, Ólafur H. Kárason, formaður.

Friðrik Jón Kristjánsson Dýrfjörð fæddist á Siglufirði 16. mars 1931. Hann lést þar 14. júní 2019. Eftirlifandi eiginkona Jóns er Anna Erla Eymundsdóttir, f. 17. október 1934 á Seyðisfirði. Jón gekk ungur að árum til liðs við Alþýðuflokkinn og starfaði í honum alla tíð, og síðar í Samfylkingunni eftir stofnun hennar. Hann var félagi til dauðadags í Jafnaðarmannafélagi Fjallabyggðar. Greint er frá andláti Jóns Dýrfjörð í Morgunblaðinu.

Jón var mjög virkur í félagslífi Siglfirðinga. Var hann í forsvari fyrir skátafélagið Fylki. Sat hann m.a. í stjórn Æskulýðsheimilisins á Siglufirði og var fyrsti starfsmaður þess. Þá var Jón virkur í starfi Skíðafélags Siglufjarðar, Skíðaborg, Slysavarnafélagsins, Lionsklúbbs Siglufjarðar, Frímúrarareglunnar og Rauðakrossdeildar Siglufjarðar.  Einnig var hann mörg ár í sóknarnefnd Siglufjarðarkirkju.

Síðast en ekki síst voru Jón og kona hans, Erla, ötulir baráttumenn fyrir auknum réttindum fatlaðra og tóku virkan þátt í starfi Þroskahjálpar og gegndu þar ýmsum trúnaðarstörfum. Jón var virkur þátttakandi í stjórnmálalífi Siglufjarðar og var bæjarfulltrúi Alþýðuflokksins frá árinu 1978 til 1986 og fulltrúi hans í ýmsum nefndum.

Þá sat hann í stjórn Útvegsbanka Íslands hf. í rúm tvö ár frá 1987 til 1989.

Jón og Erla voru heiðruð af Sjómannadagsráði Siglufjarðar fyrir störf sín í þágu sjávarútvegs um áratugaskeið. Þá hefur Rauði kross Íslands einnig heiðrað þau fyrir störf sín í þágu samtakanna.

Kristján L. Möller, fyrrverandi alþingismaður og ráðherra skrifar:

„Jafnaðarmaðurinn, félagsmálafrömuðurinn og vinur minn Jón Dýrfjörð á Siglufirði er látinn 88 ára að aldri. Hann andaðist á Sjúkrahúsi Siglufjarðar 14. júní sl. eftir stutta baráttu við krabbamein.

Það er ekki erfitt að skrifa minningargrein um Jón Dýrfjörð því af mörgu er að taka. Það er hins vegar erfiðara að ákveða hvað á að skrifa og hverju sleppa vegna takmörkunar á lengd svona greina. Jón kom nefnilega við á mörgum stöðum og gerði margt um ævina.

Hann var burðarstoð í sínu bæjarfélagi á svo ótal mörgum sviðum. Starfsferillinn var mjög fjölbreyttur og áhugamálin og áhugastörfin mörg. Aðalstarf hans var að eiga og reka, ásamt Erlingi Jónssyni, Vélaverkstæði Jóns og Erlings, og síðar varð hann aðaleigandi JE vélaverkstæðis. Þar fékk fjöldi manna atvinnu og þar lærðu margir. Jón var iðinn við að sækja sér verkefni utan bæjarins svo og auðvitað að þjónusta siglfirsk fyrirtæki og bæjarbúa.

Þegar að áhugamálunum kemur lengist listinn og hér er smá sýnishorn af félagasamtökum sem Jón var virkur í og hann var aðaldriffjöðurin í mörgum þeirra: Skátarnir, Slysavarnafélagið, Lionsklúbburinn, Skíðafélagið, Frímúrararnir, Rauði krossinn, sóknarnefndin og málefni kirkjunnar okkar, Þroskahjálp og málefni fatlaðs fólks.

Bygging Sambýlisins á Siglufirði var, svo dæmi sé tekið, að stærstum hluta hans verk og því fylgdi einnig eftirfylgni við kerfið í Reykjavík. Síðast en ekki síst er að geta starfa hans í þágu Alþýðuflokksins, bæði sem almenns félagsmanns í nefndastörfum, og bæjarfulltrúa og oddvita flokksins í bæjarstjórn í 8 ár. Þar var hann eins og annars staðar samviskusamur og sinnti afar vel því sem honum var falið.

Jón veitti mér mikinn stuðning í mínu pólitíska starfi – bæði á sviði bæjarmála í 12 bæjarfulltrúa-ár svo og sem alþingismanns og ráðherra meðan sá tími varði. Hann var ætíð tilbúinn að veita ráð og einnig að afla ítarlegra upplýsinga um gang mála.

Jón átti það til að bjóða mér í smá bíltúr eins og hann orðaði það til að ræða málin. Þessir smá rúntar gátu orðið langir, oft alla leið inn að Ketilási – 40 km fram og til baka því:

„Það var svo gott að snúa við á Ketilásnum,“

eins og Jón útskýrði það kíminn á svip.

Ég vil að lokum þakka Jóni Dýrfjörð fyrir áralangt samstarf og síðast en ekki síst stuðning og hvatningu við mig í mínum störfum. Við Oddný færum Erlu og fjölskyldum þeirra okkar dýpstu samúðarkveðjur. Siglufjörður hefur misst einn af sínum bestu sonum. Blessuð sé minning Jóns Dýrfjörð.“