Íslensk stjórnvöld fari í mun minni aðgerðir en önnur ríki

Jóhann Páll Jóhannsson, blaðamaður Stundarinnar, furðar sig á því að íslensk stjórnvöld ætli að eyða mun minni fjármunum í aðgerðir til að styðja við efnahagslífið í landinu á tímum heimsfaraldurs. Hann ber aðgerðirnar saman við aðgerðir í Þýskalandi og Bretlandi þar sem mun meira er sett í stuðning við fólkið í landinu.

„Þjóðverjar hafa kynnt 50 milljarða evra björgunarpakka fyrir sjálfstætt starfandi, freelansera og smáfyrirtæki, beina ríkisstyrki sem fara í að greiða nauðsynlegan rekstrar- og viðhaldskostnað næstu þrjá mánuði. Þetta eru 1,5% af vergri landsframleiðslu þar í landi, sem í íslensku samhengi væru sirka 45 milljarðar. Það bólar ekki á neinu sambærilegu á Íslandi,“ segir Jóhann Páll í pistli sem hann birti á Facebook í gær.

„ Þýskalandi hefur líka verið stofnaður 500 milljarða evra stöðugleikasjóður þar sem 100 milljarðar verða nýttir til að bjarga stærri fyrirtækjum og eignast hlut í þeim (um 3% af VLF, sem væru sirka 90 milljarðar í íslensku samhengi) og hinir 400 milljarðarnir (11,6% af VLF) er í formi ríkistryggðra lána, alls um 14,5% af VLF Þýskalands.

Til samanburðar eru bein útgjöld ríkissjóðs Íslands vegna björgunarpakka ríkisstjórnarinnar metin á 59 milljarða samkvæmt kynningarefninu um „stærstu efnahagsaðgerð Íslandssögunnar“, eða um 2% af VLF. 234 milljarða upphæðin sem ríkisstjórnin kokkaði upp með frekar óheiðarlegri talnaleikfimi er um 7,8% af VLF, tæpur helmingur af umfangi björgunarsjóðs Þjóðverja.“

Hann tekur svo dæmi um hvernig Bretar bregðast við stöðunni sem upp er komin:

„Hægristjórnin hérna í Bretlandi boðar ríkistryggð lán upp á 330 milljarða punda, eða um 15 prósent af VLF Bretlands meðan íslensku brúarlánin til atvinnulífsins eru metin á 81 milljarð kr. samkvæmt kynningarefni ríkissjórnarinnar eða 2,7% af VLF Íslands.“

Hann segir þannig íslensku ríkisstjórnina hafa tekið pólitíska ákvörðun um að gera minna til að styðja við atvinnulífið og hreyfa sig hægar:

„Þetta eru dæmi frá annars vegar landi þar sem aðhaldssemi í ríkisfjármálum hefur verið trúarsetning um áratugaskeið og hins vegar landi þar sem mjög ógeðfelldur hægriflokkur ræður öllu sem hann vill ráða. Sumstaðar eru björgunaraðgerðirnar jafnvel enn umfangsmeiri. Á Íslandi er hins vegar ríkisstjórn við völd sem kýs að fara allt allt aðra leið, gera miklu minna og hreyfa sig miklu hægar. Það er pólitísk ákvörðun og tíminn mun leiða í ljós hverjar afleiðingarnar af henni verða.“