Innflutningsbannið er eldheit kartafla í höndum íslenskra pólitíkusa nú um stundir. Þónokkuð margir þingmenn hafa lýst efasemdum um áframhaldandi stuðning við þvingunaraðgerðir gegn Rússum, ekki síst sjálfstæðismenn. Þeir benda ýmist á að of miklir hagsmunir séu í húfi eða að þvingunaraðgerðir beri ekki tilætlaðan árangur. Afstaðan fylgir þó engum flokkslínum en skoðunin hefur orðið háværari í framhaldi af innflutningsbanni sem Rússar settu á íslensk matvæli á fimmtudag.
Guðni Th. Jóhannesson sagnfræðingur segir við RÚV að þessi afstaða komi ekki á óvart. Fjölmörg dæmi úr sögunni sýni að viðskiptahagsmunir vegi þungt í afstöðu þingmanna: \"Meginreglan er alltaf sú að íslenskir stjórnmálamenn setja viðskipti ofar siðferðissjónarmiðum. Viðskipti trompa t.d. stuðning við kúgaðar þjóðir“ segir Guðni. Hann bendir í samhengi að íslensk fyrirtæki hafi selt Portúgölum fisk og frekar en að styðja nýlenduþjóðir sem voru undir ofríki Portúgala í Afríku, á sínum tíma: \"Þannig er það bara.“
Hann segir alls óljóst hvað gerist lýsi Íslendingar því yfir einhliða að þeir hætti stuðningi við viðskiptaþvinganir ESB og Vesturveldanna gegn Rússum: \"Kannski verður bara öllum sama, kannski Rússum finnist að samningsstaða þeirra um verð á makril hafi aldeilis batnað og þeir hafi örlög okkar í hendi sér. Kannski segja svo bandamenn okkar í vestri að þeir hafi ekki vitað að það væri makríll í íslenska skjaldarmerkinu“ segir Guðni við RÚV.
