Indriði H. Þorláksson, hagfræðingur og fyrrverandi skattstjóri, segir að ríkisstjórnin hafi ekki unnið heimavinnuna sína þegar kemur að fyrirhugaðri sölu Íslandsbanka. Hann sé þó ekki búinn að gera upp við sig hvort hann sé fylgjandi sölu bankans.
Í grein sem Indriði skrifar á vef Kjarnans fer hann yfir ýmis rök í málinu, þar á meðal að einkarekstur sé hagkvæmari en ríkisrekstur, sé þá verið að vísa til hagnaðar. „Hagnaður er hins vegar lélegur mælikvarði á gæði rekstrar einkanlega á markaði þar sem fyrir er einokun eða fákeppni vegna smæðar og þeirrar verndar sem örgjaldmiðli veitir eins og er á fjármálamarkaði hér á landi.“
Hann segir umræðuna trúarlegs eðils. „Enn er bankasala á dagskrá og enn snýst umræðan um trúarsetningar fremur en tilgang og áhrif bankastarfsemi í nútímasamfélagi. Staðhæft er að ríkið eigi ekki að sinna því sem “markaðurinn” geti annast. Það er kennisetning úr fornum hentifræðum á einstaklega illa við um banka sem hvergi starfa án stýringar og aðhalds hins opinbera og mörg dæmi eru um hrapallegar afleiðingar af taumleysi einkarekinna banka.“
Þá skýtur hann niður rök að sala bankans skapi tekjur fyrir ríkissjóð. „Þessi rök er byggð á misskilningi því sala á eignum skapar engar tekjur. Við hana kunna að koma í ljós áður óbókfærðar tekjur (eða tap) en salan er eingöngu breyting á eignaformi eins og þegar húseign er keypt eða seld fyrir reiðufé eða önnur verðmæti. Heildareign kaupanda eða seljanda breytist ekki, engar tekjur verða til við söluna eða kaupin og engin rökleg tengsl eru milli sölu eigna ríkisins og getu þess eða möguleika þess til að verja fé til reksturs eða fjárfestinga.“
Indriði segir að regluverkið hafi breyst mikið frá því sem það var fyrir hrunið 2008, en margt sé enn eftir ógert. „Stjórnvöld hafa ekki unnið heimavinnu sína, hvorki leyst að fullu þau verkefni sem komu upp á borðið við fall bankanna fyrir rúmum áratug né þau verkefni sem þau settu sér sjálf fyrir í stjórnarsáttmálanum. Við svo búið eru efni ekki til þess að taka nú ákvörðun um sölu Íslandsbanka frá ríkinu.“
