Rófan er langmest áberandi þegar lesið er í skaplyndi hunds. Nýjar rannsóknir hafa þó sýnt að hundar gefa frá sér margvísleg önnur og minna áberandi merki. T.d. geta hundar lyft annarri augabrúninni í spurn og bæði sýnt tennur vingjarnlega og illilega. Um þetta er fjallað í Lifandi vísindi en nýja síðu Lifandi vísindi má finna hér.
Stelling rófunnar
sýnir skap hundsins. Í góðu skapi lyftir hann rófunni en sé rófan niðri er hundurinn hræddur eða óviss.
Rísandi hár
á baki eða jafnvel úti um allt bera vott um að hundurinn sé viðbúinn öllu og reyni að sýnast sem stærstur.
Eyrun
sýna jákvæðni og áhuga þegar þau snúa fram. Sé hundurinn hræddur eða í árásarhug snýr hann eyrunum aftur.
Augabrúnirnar
geta lyfst. Um merkinguna eru menn ekki alveg sammála, en líklegast er þetta merki um forvitni.
Efri vörin
lyftist eða sígur þannig að tennur verða ýmist minna eða meira sýnilegar. Þannig getur hundurinn t.d. gefið til kynna að hann hyggi á árás.
