Vilja að hvaladrápið verði stöðvað

Jarðarvinir hafa sent áskorun til Kristjáns Þórs Júlíussonar, sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra, um stöðvun langreyðaveiða.

Í bréfinu vitna þeir í skýrslu dr. Egil Ole Oen þar sem fram kemur að drápsaðferðir séu heiftarlegar og kvalarfullar fyrir dýrin, sem þýðir að, þessar veiðar flokkast undir dýraníð á háu stigi. Í skýrslunni segir enn fremur \"aðeins 6 dýr af 50 misstu meðvitund fljótlega, 36 dýr misstu ekki meðvitund fyrr en eftir 2 til 3,5 mínútur, þau  börðust um með skutulinn í holdi, líffærum, vöðvum og innyflum. 8 dýr urðu að heyja skelfilega lífsbaráttu, með skutulinn, sem spennist út við átökin og verður að stálkló, rífandi og tætandi líffæri og hold í allt að 16 mínútur. 4 dýr varð að skjóta með sprengiskutli nr.2, en það tekur allt að 8 mínútur að hlaða byssuna og á meðan urðu dýrin að þola ólýsanlegar kvalir.

Í skýrslu Vassili Papastavrou, sjávarlíffræðings, kemur fram að 20. hver hvalur sem reynt er að veiða við Ísland tapist og hverfi, m.ö.o. eru þessir hvalir skotnir, særðir og limlestir án þess að drepast strax og nást, þessi dýr kveljast auðvitað til dauða í hörmungum sínum á lengri eða skemmri tíma.

Að lokum kemur fram í áskorunni að sú siðmenning sem við viljum kenna okkur við réttlæti þessar veiðiaðferðir og þessar veiðar án tillits til tilgangs.

 

Áskorunin í heild sinni:

         

 

ÁSKORUN TIL KRISTJÁNS ÞÓRS JÚLÍUSSONAR, SJÁVARÚTVEGS-OG LANDBÚNAÐARRÁÐHERRA, UM STÖÐVUN LANGREYÐAVEIÐA

 

  1. Til að einfalda þessa umræðu, skulum við gefa okkur,

-      Að löglegur grundvöllur sé fyrir veiðum

-      Að „okkar stofn“ langreyða sé ekki í útrýmingarhættu

-      Að fjöldi dýra, sem veiða má, sé hóflegur út frá fjölda dýra við landið

-      Að afturköllun veiðileyfa leiði til skaðabótakröfu gegn ríkinu.

  1. Skv. skýrslu dr. Egil Ole Öen til ráðuneytisins, frá 19.02.2015, um veiðar á 50 langreyðum við Ísland 2014, eru drápsaðferðir hins vegar heiftarlegar og kvalafullar fyrir dýrin, sem þýðir það, að þessar veiðar verða að flokkast undir dýraníð á háu stigi. „No whales were recorded instantly dead...“. Aðeins 6 dýr (af 50) misstu meðvitund fljótlega. 36 dýr misstu ekki meðvitund, börðust um með skutulinn í holdi, líffærum, vöðvum og innyflum,

fyrr en eftir 2 til 3.5 mínútur. 8 dýr urðu að heyja skelfilega lífsbaráttu, með skutulinn, sem spennist út við átökin og verður að stálkló, rífandi og tætandi líffæri og hold í allt að 16 mínútur. 4 dýr varð að skjóta með sprengiskutli nr. 2, en það tekur allt að 8 mínútur að hlaða byssuna, og á meðan urðu dýrin að þola ólýsanlegar kvalir, og líka í fleiri mínútur eftir að skutull nr. 2 boraði sig inn í dýrin og tætti í sundur hold þeirra og innyfli með sprengingu.

Í skýrslu Vassili Papastavrou, sjávarlíffræðings, frá 17.03.2013, kemur fram að 20. hver hvalur, sem reynt er að veiða við Ísland,

tapist og hverfi; m.ö.o. eru þessir hvalir skotnir, særðir og limlestir, án þess að drepast strax og nást, og kveljast slík dýr auðvitað til dauða í hörmungum sínum, á lengri eða skemmri tíma.

Það getur ekki verið, að sú siðmenning, sem við viljum kenna okkur við, réttlæti þessar veiðiaðferðir og þessar veiðar, án tillits til tilgangs.

  1. Skv. skoðanakönnunum í hinum vestræna heimi, eru 10-15% manna mjög miklir dýraverndar- og umhverfissinnar og önnur 10-15% verulegir dýravinir og náttúruunnendur. Mikill hluti þessa fólks metur matvörur og aðrar vörur, sem það kaupir, út frá uppruna (ábyrg og starfsmannavæn framleiðsla), dýrameðferð og dýrahaldi (dýravænt og náttúrulegt umhverfi og hald dýranna) og kaupir ekki og neytir ekki annars, en þess, sem fullnægir þessum kröfum. Á sama hátt skoðar verulegur hluti þessa fólks afstöðu og framferði annara þjóða gagnvart dýrum, lífríki og náttúru, þegar það velur sér stað til sumarleyfisdvalar eða frís. Hin „græna“ bylgja, sem að miklu leyti er borin uppi af yngri kynslóðinni, einkennir meir og meir afstöðu þeirra, framferði og lífshætti.

Í okkar huga er líklegt eða klárt, að nýjar veiðar okkar Íslendinga á langreyði, sem hvorki Norðmenn né Japanir stunda, myndu minnka ferðamannastrauminn til landsins um minnst 5 til 10%. Miðað við, að tekjur af ferðaþjónustu í fyrra, 500 milljarða, næmi slíkt tap 25 til 50 milljörðum fyrir þjóðarbúið á ári. Þó að ekki nema 1-2% myndu hætta við að koma vegna veiðanna, næmi tapið 5 til 10 milljörðum á ári.

Fyrir liggur, að langreyðaveiðar myndu, með sama hætti, bitna á sölu íslenzkra afurða – sjávarafurða og landbúnaðarvara – líka á

íslenzkri flutningsþjónustu (Icelandair, WOW), og, að það tap myndi minnst nema fleiri milljörðum einnig.

Til viðbótar við þetta kæmi, að góð ímynd Íslendinga og jákvæð afstaða til lands og þjóðar erlendis myndi - meðal margra, milljóna manna - snúast í andúð og óvild.

  1. Rökin um, að þessar langreyðaveiðar séu sjálfbærar, standast heldur ekki.

Gömul og úrelt skilgreining á „sjálfbærni“, sem sumir beita hér enn, en er forn og úrelt, er „að veiðar innan marka viðkomu dýrastofns séu sjálfbærar veiðar“.

Rétt og nútímaleg, alþjóðleg skilgreining á „sjálfbærni“ er, hins vegar, þessi:

a)   Dýrstofn sé heilbrigður og vel á sig kominn, og veitt sé innan marka

viðkomu stofns

b)   Veiðar þjóni þörf eða skýrum efnahagslegum tilgangi

c)   Veiðar fari fram með mannúðlegum aðferðum og hætti án

kvalræðis fyrir bráð.

Fyrirhugaðar langreyðaveiðar stæðust vart skilyrði b) og alls ekki skilyrði c).

Þessar veiðar væru því ekki sjálfbærar.

  1. Hvalur hf hefur ekki nýtt veiðiheimildir undangengin ár. Þetta rýrir rétt til heimilda.

Skv.lögum nr. 38 frá 1990, um stjórn fiskveiða, sem enn eru í gildi,

veitir úthlutun veiðiheimilda ekki eignarrétt eða kröfurétt. Þar segir orðrétt í 1. grein:

„Úthlutun veiðiheimildar samkvæmt lögum þessum myndar ekki eignarrétt eða óafturkallanlegt forræði einstakra aðila yfir veiðiheimildum“.

Grundvallaratriði í skaðabótarétti er, að sá, sem telur sig verða fyrir tjóni, verði að sanna hagnaðarmissi vegna meintra vanefnda, en, hvernig á aðili, sem hefur verið með taprekstur í viðkomandi grein árum saman, að sanna hagnaðarmissi?

Skaðabótakrafa Hvals hf vega fyrirvaralausrar afturköllunar veiðleyfa á langreyði, væri því alls ekki gefin, og, þó hún næði fram að ganga fyrir dómstólum, fullyrðum við, að hún gæti aldrei numið nema örlitlum hluta af því tjóni, sem nýjar veiðar myndu valda til langframa fyrir land, þjóð og æru.

 

Á ofangreindum grunni, förum við þess á leit við þig, hæstvirti ráðherra, að þú afturkallir leyfi til langreyðaveiða með gildistöku afturköllunar strax. Ef veiðar skyldu hefjast, er tjónið þá þegar orðið.

 

Reykjavík, 6. júni, 2018

 

Ole Anton Bieltvedt, f.h. félagasamtakanna JARÐARVINA