Hvað þarf til að ég “smelli”?

Fréttir á vefnum sem fjalla um lífstíl, frægt fólk, slúður og kynlíf eru þær allra mest lesnu um víða veröld. Hér höfum við til dæmis Smartlandið þar sem má skoða myndir af fólki við opnanir í nýjum hönnunarbúðum og svoleiðis. Gwyneth Paltrow kom til landsins og borðaði með börnunum á Gló og fékk heilmikla aðsókn á vefinn.

Í nýrri skýrslu Barnahjálpar Sameinuðu þjóðanna – Unicef – kemur t.d. fram að miðað við þróun mála eins og hún er í dag verður þetta eftir 15 ár næstu ár svona: 69 milljón börn undir 5 ára aldri deyja vegna sjúkdóma sem að mestu er auðvelt að lækna og 167 milljón börn búa við sára fátækt í heiminum. Nærri 750 milljón konur verða í hjónaböndum þar sem þær voru sem stúlkur neyddar í með eldri mönnum.

Ég sá fyrirsögn á fréttamiðli á netinu í vikunni þar sem skelfilega tölur komu fram um stöðu barna í fjarlægum löndum. Ég renndi yfir fréttasíðuna og sá ekki í svipinn neitt sem “kveikti í mér”. Ég smellti ekki á fréttina um fjarlægu börnin en skaust í staðinn yfir á aðra síðu sem fjallaði um velgengni íslensks listafólks í útlöndum.  Þótt góðar fréttir séu sannanlega að finna í Unicef skýrslunni þá erum við hér í allsnægtunum að verða líkt og ónæm fyrir þeim hryllingi sem okkur berst um að börn um allan heim lifi við. Því hvernig getum við  fundið á eigin skinni hvað börnin í vonda heiminum lifa við?

Hvernig er hægt að brúa bilið á milli okkar og þeirra?