Vigdís Hauksdóttir, oddviti framsóknarþingmanna í Reykjavík lýsti því yfir hjá Sigmundi Erni í Mannamáli á miðvikudagskvöld að hún hefði orðið hundfúl þegar í ljós kom að hún yrði ekki í ráðherrahópi flokksins við myndun ríkisstjórnarinnar vorið 2013.
Það væri engin ástæða til þess að leyna þessum tilfinningum; hún hefði klárlega vonast eftir embættinu og talið sig þess verðuga og vera tilbúna undir áskorunina, en þetta súra epli hefði hún einfaldlega þurft að bíta í; ef til vill hefði flokksforystan óttast að hún hefði orðið full til aðsópsmikil og yfirlýsingaglöð í embætti - hún væru nú einu sinni eins og hún væri - og því hefði farið sem fór. Hún bæri engan kala til Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, formanns flokksins vegna þessa, enda hefði samstarf þeirra alla tíð verið gott.
Hún uni nú glöð við sitt, sem sé ef til vill meira en margt ráðherraembættið, því völd formanns fjárlagenefndar væru vitaskuld mikil og þeim starfa fylgdi mikil ábyrgð.
Hún kvaðst ekki ætla að hróflað yrði við ráðherrum í ríkisstjórninni úr því sem komið væri; nýr kapall væri ekki á borðinu að því er henni sýndist.
Eins og fram kemur í annarri frétt hér á vefnum er Vigdís eindregið þeirrar skoðunar að núverandi stjórnarflokkar eigi að halda áfram samstarfi á næsta kjörtímabili, fái þeir umboð til þess, en samstarf þeirra hafi gengið einstaklega vel - og ekkert væri á stjórnarandstöðuflokkanna að stóla.
Samtal hennar og Sigmundar Ernis var persónulegt og opinskátt í meira lagi, ekki síst þegar kom að því að ræða af hverju Vigdís er jafn umdeildur stjórnmálamaður og hún vissulega er.
Mannamál má sjá hér á vef stöðvarinnar, en þátturinn er endursýndur um helgina.
