Þyrma ætti Reykjavík við hóteli í kirkjugarðinum. Nær væri að laga kirkjugarðinn til svo hann gæti orðið fallegur og friðsæll minningarreitur um liðnar kynslóðir en ekki umferðarreitur töskudragandi ferðamanna.
Þetta segir Þór Magnússon, fyrrverandi þjóðminjavörður, í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.
Þór á við Víkurkirkjugarð við Landsímahúsið í miðbæ Reykjavíkur. Garðurinn nær inn á byggingarreit þar sem áformað er að reisa stórhýsi á næstunni og hafa borgarfulltrúar Sjálfstæðisflokksins lagt fram tillögu til borgarráðs um að hætt verði við hótelframkvæmdina, eins og segir í frétt á mbl.is.
Gagnrýni líkt og sú sem Þór setur fram um að skipulag og starfsemi miðbæjarins taki of mikið mið af túrisma sem slíkum er ekki ný af nálinni. Er skemmst að minnast þess sem eigandi Vínbersins lét hafa eftir sér þegar hann hætti störfum eftir áratuga þjónustu. Hann sagðist óttast að of einsleit þjónusta yrði í boði fyrir ferðamenn og aðra gesti miðbæjarins ef svo færi sem horfði. Aðdráttarafl borga byggist ekki síst á menningu og því sem er ósvikið. Álitaefni er hvort urmull lundabúða og nýbygginga sem gagngert eru hannaðar og reistar vegna atvinnuvegar sem kann að reynast hverfull síðar séu dæmi um góða þróun.
Um ræðir elsta kirkjugarð Reykjavíkur, þar sem um þrjátíu kynslóðir Reykvíkinga hvíla. Beinagrindur hafa verið grafnar upp úr garðinum í stórum stíl og fluttar á brott gegn kröfum Minjastofnunar eftir því sem fram kemur hjá Kjartani Magnússyni, borgarfulltrúa Sjálfstæðisflokksins, í samtali við Morgunblaðið í dag.
