Hjálparstarf í kjölfar járðskjálftans sem skók Nepal á laugardaginn mun taka mörg ár. Tala látinna nálgast nú tíunda þúsundið. Engar upplýsingar hafa borist um hversu margra er saknað, enda eru fjölmörg fjallaþorp enn einangruð og óvíst hvert manntjón þar er.
Sólveig Þorvaldsdóttir, verkfræðingur og stjórnandi alþjóða björgunarsveitar Landsbjargar, eða rústabjörgunarsveitarinnar, segir flestar byggingar á þessum slóðum vera hlaðnar úr múrsteini sem liðast í sundur eins og kubbahús. Þetta kom fram í Heimsljósi sem frumsýnt var í gærkvöld. Sólveig segir að þar skapist sjaldnast holrými, og því minni líkur á að fólk geti lifað af dögum saman undir rústunum. Björgunarstarf sé einfaldara þar sem ekki þurfi sérhæfð tæki til að grafa fólk upp, en meiri hætta sé á manntjóni.
Þetta og fjarlægðin við hamfarasvæðið var meðal ástæðnanna fyrir því að ákvörðun var tekin strax á laugardagskvöld um að senda ekki íslensku rústabjörgunarsveitina á staðinn. Hjálmar Örn Guðmundsson, björgunarsveitarmaður, segir skipta miklu máli að aðstæður séu hagstæðar líkt og var þegar alþjóðasveitin var send til Haítí í kjölfar jarðskjálftanna þar. Hann segir það ótrúlega sæta upplifun að bjarga mannslífi eins og gerðist á Haítí. Hjálmar og Sólveig voru sammála um að björgunarsveitarstörf á alþjóðavettvangi og hér heima væru í raun sambærileg, um verkefni væri að ræða sem yrði að leysa og snerist um það að bjarga fólki úr háska.
Þáttinn Heimsljós má sjá í heild sinni hér:
Klippur úr þættinum Heimsljós má horfa á hér:
