Sárt hjálparkall sem enginn svarar

\"Ástandinu má í raun líkja við það að koma á hverjum degi að stórslysi og hringja eftir hjálp, án árangurs. Eins of enginn svaraði hjá neyðarlínunni,“ segir Þórunn Ólafsdóttir sem verið hefur við sjálfboðastörf á eynni Lesbos undanfarna mánuði.
 
Hún sagði frá reynslu sinni í Kastljósi í gærkvöld, en eins og kunnugt er hafa þúsundir flóttamanna lagt sig í mikla hættu við að komast yfir sundið milli Tyrklands og grísku eyjunnar Lesbos á undanförnum vikum og mánuðum. Þessa sex sjómílna ferð hafa fjölmargir farið á lélegum gúmbátum eða jafnvel slöngum. Fjölmargir hafa ekki náð á áfangastað.

 

Þórunn Ólafsdóttir hefur verið við sjálfboðastörf á austurströnd eyjunnar frá í byrjun ágúst. Hún segir í samtali við RÚV að á þeim tíma sem hún hafi verið þar við störf hafi ástandið lítið breyst. Aðstoð við flóttamenn sé enn borin uppi af sjálfboðaliðum og stjórnvöld komi lítið eða ekkert til aðstoðar. Sjálfboðaliðar beri mestan part uppi það risavaxna verkefni að aðstoða, fæða og hjúkra þeim þúsundum sem koma til eyjunnar á leið yfir til Grikklands og þaðan til Evrópu. Grísk stjórnvöld og Evrópusambandið sjáist ekki. 

Síðast í gær bárust fréttir af því að hátt í þrjátíu manns hefðu drukknað þegar báti með flóttafólki hvolfdi undan strönd grísku eyjunnar. Tugum var bjargað og nokkrir náðu að synda í land. Fjögurra barna er enn leitað eftir að báti hvolfdi með fjölda fólks innaborðs á laugardag. Spænska sjónvarpið var á Lesbos um helgina og náði myndum af því þegar fullhlaðinn bátur kom að landi. Þar má sjá örvæntingu fólksins sem hrakist hefur að heiman undan borgarastyrjöldinni í Sýrlandi og ætlar að leita að betra lífi í Evrópu. Siglingin frá Tyrklandi er hættuleg, þótt hún sé einungis tólf kílómetrar. Sumir hafa fest við sig heimatilbúin björgunarvesti. 

Á eynni Lesbos búa um 80 þúsund manns en þar hefur myndast gríðarlegt öngþveiti þegar vel á annan tug þúsund flóttamenn hafa beðið þess að komast yfir til Grikklands á leið sinni til Evrópu, eftir siglinguna frá Tyrklandi.