Einar Kristinn Guðfinnsson, forseti Alþingis, bað Heiðu Kristínu Helgadóttur, þingmann Bjartrar framtíðar, að bölva ekki heldur gæta sómasamlega tungu sinnar eftir að þingmaðurinn flutti leiftrandi ræðu um ójafnrétti kynjanna á þingi í dag.
Í samtali við Hringbraut þar sem spurt var hvort aðfinnslur forseta þingsins vegna orðalags hennar hefðu komið henni á óvart segir Heiða Krístín að í skrifaðri ræðu hafi hún gert ráð fyrir að nota orðið „djöflasýru“ um feðraveldið „...en svo kom bara helvítis rugl frá einhverjum innri stað og það bara varð að fá að flæða,“ segir Heiða Kristín.
Ræðan sem Heiða Kristín flutti fjallaði um nýja rannsókn Guðbjargar Lindu Rafnsdóttur og Þorgerðar Einarsdóttur, prófessora við félagsvísindadeild Háskóla Íslands og sýna sláandi niðurstöður um viðhorf og stöðu kynjanna í íslensku atvinnulífi.
Samkvæmt rannsókninni sem unnin er út frá gögnum um áhrifafólk í 245 veltumestu fyrirtækjum landsins kemur fram að í 82 prósent tilvika eru karlar í meirihluta í framkvæmdastjórn fyrirtækjana. Í 8,6 prósent fyrirtækjanna er kynjahlutfallið jafnt. Konur eru innan við að vera einn af hverjum tíu æðstu stjórnendum í stærstu fyrirtækjum landsins.
„Í rannsókninni kemur fram að karlar í áhrifastöðum innan þessara fyrirtækja telja þetta vera vegna þess að konur hafi ekki tíma til að taka að sér áhrifastöðu vegna heimilisstarfa, eða að þær ráði ekki við álagið.
Konur telja ástandið vera svona þar sem ráðningar séu oft óformlegar og tilkomnar vegna vinatengsla, að karlar treysta ekki konum eða eigi erfiðara með að vinna með kvenstjórnendum.
Virðulegur forseti, þetta eru alvarlegar og sláandi niðurstöður og ég skil ekki afhverju við erum ekki að tala um þetta því ef þetta eru viðhorf stjórnenda í atvinnulífinu hvernig eru þá viðhorf annarra stjórnenda svo sem í opinbera kerfinu?“ Spurði þingmaðurinn.
Ömurlegt hæstaréttarpartý
Kom þá að þeim stað í ræðunni sem kallaði á aðfinnslur þingforseta:
„Í eina röndina fallast manni hendur og langar til öskra á feðraveldið að hætta þessu helvítis rugli. En þar sem ég er einstaklega góð í að vinna undir álagi og sinni vanalega aldrei heimilisstörfum aldrei án þess að vera að gera eitthvað annað á meðan spyr ég hvað er hægt að gera til að breyta þessum viðhorfum?
Getum við gengið á undan með góðu fordæmi? Getum við til dæmis tekið það alvarlega þegar við erum að skipa í áhrifastöður í samfélaginu að konur eiga þar verulega undir högg að sækja, þó þær hafi sótt sér menntun og reyni hvað þær geta til að vera með í réttu partýunum. Ég nefni Hæstarétt sem dæmi. Ömurlegt dæmi um partý sem konur virðast ekki eiga aðgang að né erindi ef marka má umræðu sumra um kynjahallann þar, enda eru þar eins konar kynlausir ofurkarlmenn sem geta metið réttlæti og ranglæti án þess að láta kynjasjónarmið ráða för – sem við konur virðumst ófærar um, svo ekki sé minnst á álagið og heimilisstörfin sem flækjast alltaf fyrir okkur. Svo nefni ég líka hlutfall kvennþingmanna og ráðherra. Það hlutfall á ekki að vera jafnt með hrókeringum og varamanna innfyllingum. Það hlutfall á bara að vera jafnt árið 2015,“ sagði Heiða Kristín m.a. í ræðu sinni. Og fékk bágt fyrir. Hjá sjálfu feðraveldinu, myndu e.t.v. sumir segja.
