Helgi Jóhannsson, svæfingalæknir í Imperial College Healthcare NHS Trust-spítalanum í London, opnaði sig um sonarmissi í viðtali við Morgunblaðið í vikunni. Hann missti einkason sinn síðasta sumar, en hann féll fyrir eigin hendi.
„Mér þótti erfiðast að umgangast og tala við annað fólk. Í raun vildi ég ekki tala við neinn, heldur bara gráta einn úti í horni. Ég varð að segja fjölskyldunni minni frá þessu, sem var mjög erfitt, en svo varð þetta auðveldara með hverri persónu sem ég talaði við.“ segir Helgi sem segist að einhverju leiti vera kominn yfir missinn.
„Það er ekki langt frá sumri og það kann að hljóma fyrir marga eins og ég sé kominn út úr þessu, sem er satt að einhverju leyti en ekki öllu. Ég er er í eins konar sorgarferli þar sem sumir dagar eru bærilegir, aðrir eru slæmir, og svo á ég góða daga líka.“
Helgi segir að hver og einn verði að syrgja á þann hátt sem hann kjósi sjálfur. Hann segir að margir hafi verið hissa á því hversu fljótur hann var að snúa aftur til vinnu eftir sonarmissinn.
„Ég missti son minn á miðvikudegi og var farinn í vinnuna þriðjudaginn vikuna á eftir. Ég ákvað að þannig vildi ég hafa það. Það var rosalega erfitt, því ég varð að deila því sem hafði gerst í lífi mínu á öllum öryggisfundum fyrir aðgerðir sem eru mörgum sinnum á dag. Það var erfitt í fyrstu en svo varð það auðveldara eftir því sem ég gerði það oftar.“ segir Helgi, en hann telur að það hafi verið betra fyrir sig að mætta fyrr aftur í vinnu, heldur en að vera í fríi í nokkra mánuði.
„Ég held að þessi leið hafi verið auðveldari fyrir mig en að taka mér nokkra mánuði í frí og vera þá að fresta því að segja frá hvað hafði komið fyrir.“
