\"Ég velti því fyrir mér hvað verður um samfélagið okkar ef við hættum að fjölga okkur,\" skrifar Katrín Kristjana Hjartardóttir, yngsti pistlahöfundurinn á Hringbraut og spyr hvort samfélagsgerðin á Íslandi hafni beinlínis börnum.
Hún segir grunnstofnanir íslensks samfélagsins ekki enn gera ráð fyrir því flókna reiknidæmi fyrir ungt fólk að eignast barn. Og hún spyr hvort barneiginir séu að verða að forréttindum þeirra einna sem mega missa úr vinnu og hafa það sterkt bakland að stórfjölskyldan geti hlaupið undir bagga. Hér á landi vanti bæði úrræði til að taka á móti börnum þegar fæðingarorlofinu sleppi, en þess utan séu orlofsgreiðslur til foreldra eftir að barnið er fætt svo lágar að fólk á hennar aldri sér farið að hugsa sig alvarlega um hvort það hafi efni á því að fjölga landsmönnum.
Spurningar Katrínar eru ekki flóknar: \"Afhverju er börnum ekki tryggt í vöggugjöf öruggt pláss í umönnun um leið og fæðingarorlofi foreldra líkur,\" og hún metur það svo að hér sé á ferðinni grunnþjónusta sem allir landsmenn eigi að hafa rétt á þegar kemur að mótun nýrra þjóðfélagsþegna: \"Í dag höfum við menntaða leikskólakennara, líkt og við höfum menntaða kennara fyrir fyrsta bekk í grunnskóla. Ætti því engin undantekning að vera á því að börn hafi greiðan aðgang að leikskólakennurum frá 9 mánaða aldri.\"
Hún segir að aðgengi barna að leikskólum eigi ekki að vera happdrætti; bundið við efnameiri sveitarfélög, fæðingardag barna eða efnahag foreldra: \"Sveitarfélag hefur 9 mánuði að undirbúa nýtt pláss, ráða starfsmenn og því sem fylgir fjölgun barna. Löndin í kringum okkur geta þetta og það sama á að gilda um okkur líka,\" skrifar Katrín Kristjana Hjartardóttir í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is.
