Það er algengt en alrangt að halda að ríkisstjórn Rússlands og Vladímír Pútín forseti Rússlands taki ekkert tillit til almenningsálitsins þegar ríkisstjórnin og forsetinn ákvarða stefnu sína.
Þvert á móti er það svo að leiðtogar Rússlands fylgjast jafn vel með því sem fólkið hugsar og snjall skákmaður um næsta taflleik sinn.
Það er um almenningsálitið í Rússlandi eins og baráttukjark rússneska landsliðsins í fótbolta að enda þótt það marki ekki stefnu eða hrindi neinu í framkvæmd eins og stundum gerist á Íslandi þá sker það úr um af hve miklum ákafa rússnesku almenningur innir af höndum þau störf sem því er ætlað og að hve miklu leiti fókið sættir sig við stefnumál ríkisstjórnarinnar og forsetans.
Nú geta ríkisstjórn og forseti sagt með sanni að Vesturlönd séu Rússum fjandsamleg. Nægir þeim að benda þátttökubannið á Olympíuleikunum. Rússland fær ekki að vera með. Vladímír Pútin brúkar tækifærið að tilkynnir framboð sitt til forseta árið 2018.
Vesturlönd hafa með þessu hrakið rússneskan almenning beint í fangið á Vladímír Pútín. Þetta er kynnt sem stríð við rússneska föðurlandið og grípa skal til varnar rússneskri grund. Við slíku ákalli hafa Rússar aldrei daufheyrst. Enginn nema Vladímír Pútín getur axlað þá ábyrgð sem því fylgir segja Rússar. Happdrættisvinningur Vládímír Pútins.
