Frá miðri 16. öld til okkar daga efldist Stóra-Bretland úr litlu eyríki í voldugasta stórveldi heimsins. Landið var á hátindi frægðar sinnar leiðtogi og vörður laga og réttar um víða veröld og þannig hélst tign þess og veldi fram á síðustu öld.
Þá gerðist það á fáum árum upp í síðustu heimsstyrjöld að mikill hluti þessa veldis varð að engu. Sumpart fyrir eigin Breta tilverknað en meðfram vegna umbyltinga í heiminum varð Stóra-Bretland það sem margir Bretar kalla með kalsakæti \"Litla-Bretland\" til þess að vera enn neyðarlegri við sjálfa sig.
Breskir stjórnmálaskýrendur hafa í breskum fjölmiðlum í morgun reynt að sjá fyrir hvert Bretar stefna í Evrópumálunum og horfa til ræðu breska forsætisráðherrans Theresa May á flokksþingi Íhaldsflokksins og Evrópuerindis þess sem hún flutti í ítölsku borgini Flórens.
Á tæpum þremur öldum hófst Stóra-Bretland úr litlu eyríki í voldugasta stórveldi veraldar og stoltir Bretar báru sér í munni \"að sólin sest aldrei á Bretaveldi\".
En því fórst á annan veg en öllum fyrri stórveldum. Stóra-Bretland stóð sjálft fyrir upplausn sinni. Breytti heimsveldi í samveldi og fékk þegnum sínum heimastjórn.
Nú kemur að úrslitastund í breskum stjórnmálum. Stendur Theresa May af sér boðaföllin eða segir hún af sér?
Málmetandi fréttaskýrendur hafa látið þau orð falla að viljaþrek Theresa May hafi beðið hræðilega hnekki á flokksþinginu enda séu áform um útgöngu úr Evrópusambandinu ekkert annað en brotthlaup frá stjórnmálalegum og efnahagslegum skuldbindungum.
Útilokað sé að Bretar nái að jafna ágreiningin sinn við Evrópusmabandið. Og þar með að tryggja Bretum nýja og bætta aðstöðu til forystu í stjórnmálum Evrópu og sambúð Breta við Evrópuþjóðir.
