"Á þessum kyrrðardögum dymbilvikunnar má gjarnan rifja upp að fyrir fáum vikum gaf Jón Baldvin Hannibalsson efnahagsstjórn Þjóðverja falleinkunn í samtali við Björn Inga Hrafnsson á Eyjunni. Hatrömmustu andstæðingar Evrópusambandsaðildar slógu upp umræðuveislu af því tilefni eins og glataði sonurinn hefði snúið heim. Og gleðin stendur enn," skrifar Þorsteinn Pálsson í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is sem m.a. fjallar um aga í efnahagsstjórn.
Hann segir: "Undanfarna tvo áratugi hafa ríkisstjórnir Þýskalands, fyrst undir forystu krata og síðar kristilegra, rekið aðhaldssama ríkisfjármálapólitík og gert margvíslegar efnahagslegar kerfisbreytingar. Nú vinna þessir flokkar saman í stjórn. Á þessum tíma hefur samkeppnisstaða Þýskalands smám saman styrkst og efnahagslegar undirstöður landsins orðið traustari."
Þorsteinn segir árangur þessarar stefnu liggja í augum uppi. Hagsældin tali sínu máli. Í Evrópu hafi popúlistar og þeir sem séu allra lengst til vinstri hins vegar séð andskotann sjálfan í þýskri efnahagspólitík. Hún rúmi einfaldlega ekki draumóra og ábyrgðarleysi. Hér heima sé vel skiljanlegt í þessu ljósi að popúlistar í Framsókn og þeir sem séu lengst til vinstri í VG og jafnvel einhverjir í Samfylkingunni noti forystuhlutverk Þjóðverja sem grýlu gegn aðildarviðræðum. Í bandalagi þjóða um ábyrga fjármálastjórn sé einfaldlega minna svigrúm fyrir pólitík þeirra.
"Hitt er spaugilegra," skrifar Þorsteinn áfram "þegar annars ágætir sjálfstæðismenn nota álit Jóns Baldvins Hannibalssonar á ríkisfjármálastefnu Þjóðverja sem rök gegn aðild. Á sama tíma rekur fjármálaráðherrann þýskættaða aðhaldsstefnu sem er að skila miklum og góðum árangri í ríkisbúskap okkar. Ætla mætti að Sjálfstæðisflokkurinn hefði eina skoðun á ríkisfjármálum innan landsteina en aðra utan þeirra. Málið er þó ekki svo slæmt. Þetta sýnir það eitt að í skorti á málefnalegum rökum gegn frekara samstarfi við bandalagsþjóðir okkar er jafnvel gripið til kennisetninga pólitískra andstæðinga. Það virkar eins og fokið sé í flest skjól."