„Vegna stulds á farsíma vil ég gera grein fyrir eftirfarandi.“
Þannig hefst frásögn sem Gunnar Þorsteinsson, betur þekktur sem Gunnar í Krossinum birti á samskiptamiðlum fyrr í dag. Gunnar lýsir atburðarásinni á þennan veg.
„Við systkinin, Ásdis og ég, vörum á veitingahúsi skammt frá heimili Ásdísar í miðbæ Torrevieja á Spáni um kvöldmatarleitið í gærkveldi í yndislegu veðri. Við vorum að ræða um fjölskyldu okkar og sérstaklega í ljósi þess að Ragnar Geir Guðjónsson frændi okkar féll frá fyrir nokkrum dögum. Geiri hefur verið hluti af lífi okkar. Við vorum reyndar jafnaldrar. Ég var með Íslendingabók opna á símanum og við vorum að glöggva okkur á flóknum tengslum i fjölskyldunni.“
Gunnar greinir frá því að blómasölumaður hafi komið upp að þeim og reynt að selja varning sinn. Þá hafi annar götusölumaður reynt að pranga inn á þau sólgleraugum.
„Þetta er hvimleitt en hluti af menningunni hér. Siðan gerist það að maður vindur sér að okkur með það sem ég held að hafi verið happdrættismiðar. Hann breiðir úr miðunum yfir símann sem lá á borðinu, en ég vísa honum frá. Þegar hann tekur miðana tekur hann símann í sömu hreifingu.“
Gunnar bætir við: „Ég var fljótur að átta mig hvað hafði gerst, en þjófurinn var þá horfinn á braut. Ég bað þjóninn um að hringja á lögregluna sem hann og gerði, en þjónar réttvísinnar vildu láta þetta bíða fram á mánudag. Debetkortið var í símahulstrinu sem og ökuskírteinið. Ég hafði samband við kortafyrirtækið og símafyrirtækið, en lítið annað var hægt að gera. Þetta er hundsbit. Ég verð að finna lausn eftir helgi í samvinnu við lögreglu, tryggingafyrirtækið mitt og sem og símafyrirtækið. Margir hafa spurt um hvernig þetta bar að þannig að ég set niður þessar línur.“
