„Fyrir nokkrum árum þurfti ég að leita til tannlæknis vegna tannpínu og fór til eins sem fékk góð meðmæli. Þegar ég var að ganga upp tröppurnar á stigaganginum rakst ég á gamlan kunningja sem ég hafði ekki séð í mörg ár. Hann var fyrst frekar flóttalegur en sagði síðan:
„Nei, blessaður, þú bara að kíkja hingað líka?“
Þannig hefst bráðskemmtileg frásögn Gunnars Hrafns Jónssonar fjölmiðlamanns og fyrrverandi þingmanns Pírata þar sem hann lýsir heimsókn til tannlæknis sem hann átti eftir að sjá í allt öðru ljósi um mánuði síðar. Við gefum Gunnari Hrafni orðið:
„Ég jánkaði því, sagði að þetta þyrfti maður nú alltaf að gera reglulega en nú væri þörfin orðin mikil eftir alltof langa bið og því ekki seinna vænna. Hann hló og óskaði mér góðs gengis og góðrar skemmtunar, sem mér fannst spes fyrir heimsókn til tannlæknis.“
Ekki leið á löngu þar til ástæðan fyrir kveðjunni kom í ljós.
„Sirka mánuði síðar sé ég í fréttum að löggan var að bösta vændishús á hæðinni fyrir ofan tannlækninn. Skyndilega sá ég þetta samtal í allt allt öðru ljósi.“
