„Inga Sæland fer oft mikinn í ræðustól Alþingis, fjölmiðlum og greinaskrifum enda liggur henni oft mikið á hjarta. Hjarta Ingu er örugglega stórt enda vill hún taka utan um allt og alla. Inga á það hins vegar til að ýja að hlutum og dylgja.“
Á þessum orðum hefur Gunnar Bragi Sveinsson, þingmaður Suðvesturkjördæmis og varaformaður Miðflokksins, pistil sinn Inga og dylgjurnar í Morgunblaðinu í dag.
Ekki endanlegt plagg
Gunnar Bragi vísar til pistil sem Inga ritaði í Morgunblaðið þann 25. janúar síðast liðinn þar sem hún tengdi viðkomu hans í sjávarútvegsráðuneytinu við afrit af samkomulagi sem íslensk og pólsk stjörnvöld stefndu á að gera og komu fyrir í tölvupóstum í sk. Samherjaskjölum.
„Ýjar hún að því að Samherji hafi haft einhvern aðgang að ráðuneytinu. Nú er það þannig að samkomulagið er milli tveggja aðila, Íslands og Póllands. Fjölmargir koma að slíkri vinnu, embættismenn beggja landa, ræðismenn og sendiráðsfólk, starfsfólk ráðherra, ráðherra o.fl. Eftir fyrirgrennslan hér heima sem ég fór í er þessi skjöl komu fram er ljóst að ekki fóru nein gögn úr íslenska sjávarútvegsráðuneytinu til eins tiltekins fyrirtækis,“ segir Gunnar Bragi.
Hann segir að af skrifum Ingu verði heldur ekki séð að þetta sé endanlegt plagg sem ritað var undir og að stjórnvöld á hverjum tíma reyni að gera samninga við önnur ríki um hagsmuni þjóðarinnar.
„Stjórnmálamenn mæta á viðburði o.fl. til að sýna hópum eða fyrirtækjum stuðning en ekki man ég eftir því að nokkurn tíma hafi eitt fyrirtæki notið sérstakrar fyrirgreiðslu, a.m.k. ekki hjá mér. Dylgjur Ingu eru vitanlega pólitískar enda flokkur hennar í vanda en miðað við hvernig hún sjálf vill að stjórnmálin séu þá kemur þetta á óvart,“ segir hann.
Þá segir Gunnar Bragi að dylgja megi um margt og nefnir sem dæmi að Inga hafi notið sérkjara í sinni risastóru öryrkjaíbúð sem rúmað gæti stóra fjölskyldu eða að fjármunir sem hún lagði hald á eftir söfnun í Háskólabíói hefðu ekki skilað sér á réttan stað.
„Í málatilbúnaði Ingu 25. janúar kom ekkert nýtt fram. Samningar sem gerðir eru við önnur ríki taka mið af heildarhagsmunum Íslands sem er annað en Inga ýjar að í sínum pistli. Sem betur fer þá fara þeir samningar oftast saman við hagsmuni fyrirtækja og einstaklinga en alltaf er horft á hagsmuni heildarinnar. Það á líka að vera þannig þegar samið er að leitað sé álits hagaðila því það er til lítils að semja ef það skilar engu,“ segir hann.
Þá segir Gunnar að bæði hann og Inga viti að í störfum þeirra hitti þau eða fá óskir um að hitta fólk frá margskonar samtökum og fyrirtækjum, hópa fólks og einstaklinga sem hafa skoðnir, hugmyndir eða óskir fram að færa.
„Það er eðli stjórnmálanna, en okkar að vega og meta hvort við getum, viljum og teljum við hæfi að hlusta og e.t.v. aðstoða. Ég myndi gjarnan vilja hitta fleiri frá fyrirtækjum og einstaklinga með frábærar hugmyndir en ég hef þegar gert. Við eigum í góðu sambandi við Pólverja og án efa getum við eflt það enn frekar. Hér á landi búa þúsundir Pólverja og margir Íslendingar stunda viðskipti í Póllandi. Þannig á það að vera sem víðast.“
