Hagfræðingurinn Guðrún Johnsen segir dálkahöfundinn Tý í Viðskiptablaðinu hafa verið með sig á heilanum í rúman áratug og notað hvert tækifæri til að draga úr trúverðugleika hennar.
Nú síðast fyrir helgi hafi Týr, sem er nafnlaus höfundur, sagt að Guðrún hafi haft rangt fyrir sér í viðtali við RÚV í janúar með því að segja hæpið að Íslandsbanki seldist á raunvirði.
„Allt sem Guðrún sagði í viðtalinu reyndist rangt. Eftirspurnin í útboðinu fór langt fram úr væntingum, tveir erlendir og virtir sjóðir koma inn sem kjölfestufjárfestar ásamt tveimur íslenskum lífeyrissjóðum,“ sagði í dálknum sem birtur var í Viðskiptablaðinu fyrir helgi. Þá segir einnig: „Það sem vekur þó furðu Týs er að ríkisfjölmiðilinn skuli ítrekað leita til hennar sem fagmanneskju þegar kemur að umfjöllun um viðskipti og efnahagsmál,“ segir Týr.
„Ummæli Guðrúnar um stöðu bankans og áhuga almennings var því fjarri lagi, sem bendir mögulega til þess að greining hennar á málinu hafi ekki verið byggð á sérstakri fagþekkingu heldur kannski frekar pólitískum skoðunum.“
Guðrún, sem starfar hjá VR, segir þetta alrangt í færslu á Facebook. Ekki hafi verið hægt að fá fullt verð fyrir bankann á meðan Covid-faraldurinn stóð yfir. „Þess í stað ákváðu íslensk stjórnvöld að setja 35% af bankanum í söluferli á hressilegum afslætti, sem má segja með fullri vissu að sé á bilinu 20-50%, nákvæmlega eins og spár mínar gerðu ráð fyrir, því miður. Fjárfestar voru vitanlega kampakátir yfir þessu – það er hverjum manni ljóst, nema auðvitað umtöluðum blaðamanni á Viðskiptablaðinu.“
Hún segist nánast vera ofsótt af Tý. „“Viðskiptablaðamaðurinn” Týr hefur ekki látið eitt einasta tækifæri framhjá sér fara í yfir 10 ár, til að reyna að draga úr trúverðugleika mínum sem fagmanni, í hvaða trúnaðarstörfum sem ég hef tekið að mér, og gert sér m.a. mat úr því þegar ég hef skipt um starfsvettvang.“
Í raun sé það ekki leyndarmál hver sé Týr. „Ég hef vitaskuld ekki haft mig eftir því að elta ólar við þetta, enda viðbúið að varðhundarnir byrji að gelta þegar óþægilegan sannleika um velgjörðarmenn þeirra ber á góma, sérstaklega þegar þeir geta gert það í skjóli nafnleyndar, jafnvel þótt allir sem taka þátt í viðskiptalífinu viti hver heldur á penna.“
