Guðmundur andri: „nú get ég ekki orða bundist“

„Þegar siðanefnd komst að þeirri niðurstöðu að Þórhildur Sunna hefði brotið siðareglur þingmanna með ummælum sínum í sjónvarpsþætti um „rökstuddan grun“ varðandi aksturgreiðslur til Ásmundar Friðrikssonar – hún hafi komið fram við hann „á vanvirðandi hátt“ – fannst mér sú niðurstaða furðuleg og afar óheppileg en um leið taldi ég að þingmenn ættu ekki að grípa fram í fyrir hendurnar á siðanefnd – ættu ekki að vera dómarar hver í annars sök. Í svipaðan streng tók Guðjón Brjánsson fulltrúi Samfylkingar í Forsætisnefnd í bókun sinni við afgreiðslu þess máls. En nú get ég ekki orða bundist.“

Þetta segir Guðmundur Andri Thorsson þingmaður Samfylkingarinnar á Facebook-síðu sinni. Á pistli hans má skilja að hann hefði viljað sjá fleiri en þá Gunnar Braga Sveinsson og Bergþór Ólafsson, þingmenn Miðflokksins, ávítta af siðanefnd Alþingis. Þessu svarar Þórhildur Sunna Ævarsdóttir, þingmaður Pítata á Facebook-síðu Guðmundar Andra. Þar bendir hún á að Guðjón Brjánsson hafi lagt blessun sína yfir furðuleg fyrirmæli forsætisnefndar til siðanefndar að virða sannleiksgildi ummæla minna að vettugi, líkt og Þórhildur Sunna orðar það sjálf. Hún bætir við:

„Hann greiddi því svo atkvæði sitt að staðfesta þá furðulegu niðurstöðu Siðanefndar sem fékkst af sökum fyrirmæla sinna. Þú afsakar Andri þó ég líti à Guðjón sem dómara í minni sök.“

Þetta útskýrir Guðmundur Andri með þeim hætti að Guðjón hafi talið að þingmenn í forsætisnefnd þyrftu að una niðurstöðu siðanefndar, janfvel þótt að þeir væru ósammála henni.

Guðmundur Andri tjáir sig svo enn frekar um niðurstöðu siðanefndar um Miðflokksmenn. Hann segir:

„Í siðareglum þingmanna, 5. grein, segir að þingmenn skuli sem þjóðkjörnir fulltrúar „ekki kasta rýrð á Alþingi eða skaða ímynd þess með framkomu sinni“.

Og í 7. grein, segir:

„Þingmenn skulu í öllu hátterni sínu sýna Alþingi, stöðu þess og störfum virðingu.“

Guðmundur Andri segir að það sé honum hulin ráðgáta hvernig siðanefnd fari að því að telja það samræmast þessum greinum að sitja dauðadrukkinn á opinberum stað, í vinnutíma, og hafa uppi hávært niðrandi tal um aðra þingmenn. Guðmundur Andri segir að lokum:

„ ... og er ég þá ekki að tala um það allra versta, sem siðanefnd kemst ekki hjá því að telja brjóta í bága við siðareglurnar.“