Guð­brandur lætur ríkis­stjórnina heyra það: „Ráð­herra­stólar keyptir fyrir milljarða, auð­lindir þjóðarinnar af­hentar sér­hags­muna­hópum“

Guð­brandur Einars­son, þing­maður Við­reisnar í Suður­kjör­dæmi, lætur ríkis­stjórnina heyra það í nýjum pistli á Vísi.

„Hvert er á­kallið í sam­fé­laginu? Ef ein­hver dæmdi sam­fé­lagið okkar eftir verkum ríkis­stjórnarinnar myndi við­komandi á­lykta að hér væri há­vært á­kall um við­varandi skulda­söfnun hins opin­bera á meðan grunn­stoðirnar eru skildar eftir,“ skrifar Guð­brandur.

„Af verkum hennar mætti líka ætla að sam­fé­lagið kallaði eftir endur­teknum fjár­lögum þar sem ekkert til­lit er tekið til stöðu við­kvæmra hópa, engu við bætt. Eða að á­kall væri um að fólk í neyð sé beitt harð­neskju­legri með­ferð, ráð­herra­stólar keyptir fyrir milljarða, auð­lindir þjóðarinnar af­hentar sér­hags­muna­hópum án eðli­legs endur­gjalds og sveitar­fé­lög skilin eftir með milljarða­skuldir vegna grunn­þjónustu sem hefur ekki verið fjár­mögnuð,“ skrifar Guð­brandur.

Hann segir að við vitum þó að þetta sé ekki á­kall sam­fé­lagsins þá er þetta samt ná­kvæm lýsing á verkum ríkis­stjórnarinnar.

„Það kemur æ betur í ljós með hverjum deginum sem líður að ríkis­stjórnin er óhæf til að takast á við við­fangs­efni líðandi stundar. Á meðan við glímdum við heims­far­aldur var hægt að fela sig að bak við hann en nú er það ekki hægt lengur. Með hverjum deginum sem líður verðum við æ betur upp­lýst um að sitjandi ríkis­stjórn er ekki að gera neitt sem heitið getur til þess að bæta þetta sam­fé­lag okkar. Hún er orðin ein­hvers konar moð­suða um engar breytingar og ó­breytt á­stand.“

„Á sínum tíma þótti það geta verið hið besta mál að ásarnir á sitt hvorum væng stjórn­málanna mynduðu saman ríkis­stjórn þannig að meintri fjár­mála­snilli Sjálf­stæðis­manna og vel­ferðar- og lofts­lags­vinkli Vinstri grænna yrði hrært saman í einn pott og úr því gæti orðið á­gætis grautur. En í veru­leikanum er þessi grautur ó­ætur. Það sem helst birtist okkur nú er ó­ráð­sía í ríkis­rekstri, við­varandi bið­listar og vægðar­laus út­lendinga­pólitík.“

„Orð ný­kjörins formanns Sam­fylkingarinnar á lands­fundi báru með sér að stefna hennar sé fyrst og fremst að ganga inn í nú­verandi ríkis­stjórnar­sam­starf. Sam­starf sem betra væri að stöðva en fram­lengja. Á sama tíma virðast sumir óttast að ríkis­stjórnin geti sprungið ef for­manns­skipti verða í Sjálf­stæðis­flokknum. Ég myndi ekki gráta það fyrir hönd þjóðarinnar. Farið hefur fé betra,“ skrifar Guð­brandur að lokum.