Í dag eru 10 ár frá því að Geir Hilmar Haarde, þá forsætisráðherra, bað Guð að blessa Ísland í sjónvarpsávarpi. Þetta var um kl.16:00.
Skömmu áður hafði forsætisráðherrann komið því til leiðar að Kaupþingi banka hf. var lánaður gjaldeyrisforði þjóðarinnar, sem Seðlabanki Íslands varðveitti. Sú lánveiting var gert með einu símtali milli Geirs og þáverandi Seðlabankastjóra, Davíðs Oddsonar, núverandi ritstjóra Morgunblaðsins.
Samtal þessara pólitísku samherja var hljóðritað í Seðlabankanum og síðar birt í Morgunblaðinu. Ljóst er af endurritinu, sem Morgunblaðið birti, að seðlabankastjórinn var efins um lánveitinguna.
Forsætisráðherrann hefði líka átt að vera það samkvæmt skrifum Morgunblaðsins í dag á 10 ára afmæli hrunsins.
Samkvæmt því sem kemur fram í Morgunblaðinu fengu ráðherrar í ríkisstjórn Íslands að vita það frá erlendum ráðgjöfum, sem Seðlabankinn hafði látið fljúga í skyndingu til landsins, fyrir opnun banka mánudaginn 6. október 2008, að engum viðskiptabankanna þriggja yrði bjargað. Forsætisráðherrann hafði reyndar haldið öðru fram í viðtölum við fjölmiðla aðfaranótt 6. október eftir fundarlotu í ráðherrabústaðnum við Tjarnargötu helgina 4. og 5. október 2008.
Um þetta mat hins erlenda ráðgjafa var þagað og bankarnir dregnir á svörum um lánveitingar frá Seðlabanka Íslands, m.a. Landsbanki Íslands hf., sem hafði beðið Seðlabanka Íslands um mun lægra lán en Kaupþing banki hf.
Fyrrverandi bankastjórar Landsbanka Íslands hf. eru hins vegar báðir í þeirri stöðu í dag og hafa verið frá 2010 að slitabú Landsbanka Íslands hf., sem nú heitir LBI ehf. telur þá hafa bakað bankanum milljarða tjóni með því að hafa bankann opinn 6. október.
Séu fréttir Morgunblaðsins réttar er lánveiting Seðlabanka Íslands til Kaupþings banka hf. 6. október 2008 sennilega mesta umboðssvikamál í sögu Íslands, sé mið tekið af túlkun og beitingu umboðssvika ákvæðis almennra hegningarlaga gagnvart starfsmönnum hinna föllnu banka eftir hrun.
Eins gott fyrir Geir Hilmar Haarde að lánveiting hans til Kaupþings banka hf. þann 6. október 2008 rataði ekki á borð hins sérstaka saksóknara, sem Björn samflokksmaður hans Bjarnason,þáverandi dómsmálaráðherra, kom á laggirnar haustið 2008 til að sefa reiðina í samfélaginu.
Hjá hinum sérstaka saksóknara var eftir hrun nánast búið til nýtt umboðssvika ákvæði með aðstoð prófessors atvinnulífsins við HR. sá er nú dómari við Landsrétt og hleypur í skarðið í Hæstarétti þegar þar er hæfra dómara vant.
Samkvæmt hinu nýja umboðssvikaákvæði atvinnulífsprófessorsins voru lánveitingar fyrir hrun refsiverðar, ef þær endurheimtist ekki eftir hrun burt séð frá því hvort þær væru gerðar í auðgunarskyni.
Upp á þessa túlkun skrifaði Hæstiréttur of oft í dómum sínum, og bætti stundum við að stöku lánveitingar hefðu ekki verið í samræ í við óskráðar reglur. Mér er ekki ljóst hvernig óskráðar reglur duga við mat á því hvort hlutlægum refsiskilyrðum einstakra hegningarlaga ákvæða sé fullnægt.
Ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur, sem tók við af hrunstjórn Geirs Hilmars Haarde, þar sem Jóhanna hafði verið ráðherra, kom því reyndar svo fyrir að Geir var dreginn fyrir Landsdóm og dæmdur fyrir að halda ekki fundi nógu oft. Með því var hann talinn hafa brotið gegn stjórnarskránni.
Að öðru leyti virðist Guð hafa fært Geir fjárhagslega blessun í kjölfar hrunsins, sem ekki var færð fjölskyldum og fyrirtækjum í landinu, sérstaklega ekki í valdatíð Jóhönnu og Steingríms J., sem stýrði landinu árin 2009 til 2013.
Stjórnvöld hafa séð til þess að Geir þurfti ekki að vinna lengi, sem ráðgjafi á lögmannsstofu eftir hrun, heldur var honum fengin góð og vellaunuð störf í kerfinu, með miklum skattfríðindum. Báknið, sem Geir vildi burt, sem ungur sjálfstæðismaður, og stækkað hafði vel á hans vakt, skaut skjólshúsi yfir hann. Kerfið sér nefnilega almennt vel um sína. Nú berast fréttir af því að Geir sé á leið í stjórn Alþjóðabankans. Vonandi fær hann engar heimildir til lánveitinga á þeim bæ.
