Muhammad Azfar Karim, sem starfar sem grunnskólakennari á Hellu lenti í hræðilegri lífsreynslu í Pakistan fyrir tuttugu árum. Þá var honum rænt og haldið föngnum í 18 daga. Þetta hafði mikil áhrif á Azfar og fjölskyldu hans í Pakistan. Hann hefur ekki rætt þetta opinberlega fyrr en nú en saga hans er sögð í Fréttablaðinu í dag.
Azfar, sem er 44 ára, er frá smábænum Chichawatni í Punjab-héraðinu í Pakistan. Hann er kvæntur Valgerði Sigurðardóttur og kenna þau bæði við grunnskólann á Hellu. Azfar er yngstur fimm systkina. Faðir hans var náttúrufræðikennari og varð síðar skólastjóri en móðir hans húsmóðir eins og algengt er í Pakistan. Fjölskyldan stundaði einnig búskap.
Þegar Azfar var 24 ára, árið 1999, stundaði hann nám við háskólann í Islamabad og bjó hjá frænda sínum sem starfaði í utanríkisráðuneytinu. Þeir bjuggu tveir saman. Azfar fór þá að taka eftir manni á fimmtugsaldri, Haji að nafni, sem var vinur frændans. Hann segist ekki vita alveg hvað var í gangi en telji að þeir hafi stundað skuggaleg viðskipti, hafi smyglað bílum frá Afganistan.
„En ég skipti mér ekki af þessu. Ég var í mínu námi og umgekkst mína vini úr háskólanum.”
Um sumarið bauð Haji honum og öðrum til að heimsækja sig í heimabæ sinn í Peshawar í norðvesturhluta Pakistan. Þeir ákváðu að þiggja boðið enda alveg óafvitandi hvað var í vændum. Þeir óku til Haji á laugardegi og gistu eina nótt í múrsteinssmiðju í hans eigu en þar voru einnig bróðir Haji og viðskiptafélagi hans. Á sunnudeginum sögðu þeir Haji að þeir ætluðu aftur heim en þá reið áfallið yfir.
„Þú getur ekki farið heim.“
Sagði Haji við Azfar og skýrði það með að frændi hans skuldaði sér 16 þúsund dollara.
„Ég spurði hvað það kæmi mér við en hann svaraði að þetta væri bara svona. Ég mátti ekki fara. Ekki fyrr en búið væri að borga.”
Azfar og félaga hans var haldið þarna um nóttina og gætti bróðir Haji þeirra en hann var vopnaður skammbyssu. Morguninn eftir var félaga Azfar sleppt en hann fluttur á annan stað á ættbálkasvæði í dreifbýli á fjallasvæði. Þar ráða gamlir siðir og lög landsins gilda ekki þar. Þar var honum haldið í níu eða tíu daga og var gætt öllum stundum. Azfar segist hafa verið mjög varkár og reynt að gera engin mistök. Hann hafi oft fengið tækifæri til að flýja en hafi ekki gert.
Lausnargjald greitt
Aðstæðurnar í fangavistinni voru mjög slæmar, ekkert klósett og lítið um fataþvott. Hann fékk þó reglulega að borða. Hann var síðan fluttur á annan og enn skuggalegri stað, Darra Adam Khem, en þar eru vopnasmíði og eiturlyfjaviðskipti stunduð. Enn voru aðstæður Azfar bágbornar. Hann frétti að lögreglan væri að leita hans og vissi þá að verið væri að reyna að fá hann lausan en um leið þýddi það að eitthvað gat komið fyrir hann.
Hann var aldrei beittur ofbeldi eða pyntaður því hann var alltaf samvinnuþýður.
Þann 21. júlí var Azfar síðan tilkynnt að fjölskylda hans hefði greitt lausnargjald fyrir hann og nú gæti hann því farið heim.
” Ég var ekki viss um að þetta væri rétt. Þá var ég búinn að vera í haldi í sautján daga. Það gat alveg eins verið að hann ætlaði að fara með mig á annan stað eða selja mig.”
Honum var ekið að eftirlitsstöð þar sem hann hitti bróður sinn, frænda og fjölskylduvin.
Hann segist hafa verið gríðarlega feginn en hafi jafnframt fyllst sektarkennd yfir að fjölskylda hans hafði greitt hátt lausnargjald fyrir hann. Fjölskyldan hafi verið ágætlega sett en ekki rík.
Fann ástina í Danmörku
Azfar fór í meistaranám í umhverfisstefnu til Hróarskeldu í Danmörku 2003. Þar kynntist hann Velgerði, núverandi eiginkonu sinni, sem var þar við nám. Valgerður flutti síðan heim og fór að kenna á Hellu. Eftir eins árs fjarbúð fluttu Azfar líka hingað til lands og kennir nú við grunnskólann á Hellu.
