Eins og fréttaskýringarþátturinn KVIKAN á Hringbraut greindi frá í síðustu viku hefur enn ekki verið gengið frá samningi milli ríkisins og bæjarfélaga um móttöku sýrlenskra flóttamanna. Ekki liggur enn fyrir hvort það markmið næst að koma flóttamönnum í skjól hér fyrir áramót. Þórunn Ólafsdottir, sjálfboðaliði sem vann við björgun flóttafólks við Lesbos, sagði í Kvikunni að mestu gilti að fólk væri velkomið, undirbúningur, skriffinnska mætti ekki taka of mikinn tíma. Nú hefur Auður Jónsdóttir rithöfundur blandað sér í hóp þeirra sem þrýsta á hraðari viðbrögð íslenskra stjórnvalda til að hraða megi móttöku flóttamanna sem eru í sárri neyð og leggja m.a. lífið undir við erfiðar aðstæður að sigla til meginlands Evrópu án þess að alþjóðastofnanir skipti sér mikið af vandanum, eins og Þórunn hefur bent á.
Í pistli á Kjarnanum skrifar Auður. „En á sama tíma og nefnd um málefni flóttafólks á Íslandi setur tvo milljarða í aðstoð við flóttafólk og hælisleitendur á næstu tveimur árum, þá bólar hvergi á flugvélum með nauðstadda. Þvert á móti finnst manni eins og ennþá sé einungis verið að vísa fólki úr landi. Til að mynda fjölskyldunni frá Sýrlandi sem flúði til Íslands, hjón með tvær dætur, þriggja og fjögra ára, en fær ekki mál sitt til efnislegrar meðferðar af því að það náðist af þeim fingrafar í hörmungarástandinu sem nú ríkir í Grikklandi.“
Rithöfundurinn skrifar einnig: „Helsta skylda manneskjunnar er kannski sú að sýna mannúð. Auðvitað er illgerlegt að opna landið algjörlega. Það er hætt við að velferðarkerfið og löggæslan myndu ekki ráða við endalausan fjölda fólks. En það verður að segjast eins og er, við erum ennþá talsvert langt frá því að taka við þeim fjölda sem innviðir samfélagsins ráða við. Í rauninni ætti fólk sem er þegar komið til Íslands frá Sýrlandi að fá að dvelja þar áfram. Ráðherrar viðeigandi málaflokks mega ekki vera með hallærislegan fyrirslátt í svo viðkvæmum málum, það er vissulega í þeirra valdi að setjast yfir reglugerðirnar og reyna að breyta því sem breyta þarf svo orð og athafnir megi fara saman. Annars er er hættan sú að kornung börn sem eru komin hingað til lands eigi eftir að deyja einhver staðar úti í heimi.“
Að endingu gerir rithöfundurinn kynningu á framlagi Íslands að umræðuefni og kallar heimóttarskap:
„Á heimasíðu Utanríkisráðuneytisins stendur einnig: Samþykki Alþingi ofangreindar tillögur ríkisstjórnarinnar verður Ísland meðal þeirra þjóða sem mest leggja af mörkum til aðstoðar flóttafólki vegna vandans í Sýrlandi ...
Þessi staðhæfing er hlægileg hafi maður fylgst lítillega með fréttaumfjöllun í Þýskalandi en um þessar mundir eru Þjóðverjar að taka á móti átta hundruð og fimmtíu þúsund manneskjum í neyð og nýta til þess íþróttahús og öll hugsanleg híbýli,\" skrifar Auður í beittum pistli á Kjarnanum.
