Kristjana Helgadóttir hefur glímt við arfenga gigt síðasta áratuginn og farið í þrjár liðskiptaaðgerðir.
Hún átti að fara til Svíþjóðar í aðgerð en vegna kórónuveirufaraldursins þurfti hún að gangast undir liðskiptaaðgerð í Klíníkinni í Ármúla.
Sjúkratryggingar Íslands vilja ekki greiða fyrir aðgerðina sem Kristjana fór í en hefði hún farið til Svíþjóðar í aðgerðina, líkt og til stóð, hefðu tryggingarnar aftur á móti greitt allan kostnað.
Kristjana sagði frá sinni sögu í kvöldfréttum Rúv.
„Áður en ég fór á fyrra hné þá hugsa ég að ég hafi beðið í þrjú ár. Þá er ég sett á biðlista strax með seinna hné og bíð í einhver tvö ár eftir að komast að með það. Svo er mjöðmin farin núna og enn átti ég að fara að bíða“ segir Kristjana í viðtali við Rúv.
Bið eftir aðgerðum á Íslandi er löng en alls eru nú 830 manns að bíða eftir að komast í liðskiptaaðgerðir á Landspítalanum.
Í kvöldfréttum Rúv var greint frá því að samkvæmt lögum Evrópska efnahagssvæðisins eiga sjúklingar sem ekki komast í aðgerðir innan þriggja mánaða í sínu heimalandi rétt á að fara í þær í útlöndum.
Ef til þess kemur er allur kostnaður við aðgerðina, flug og uppihald greitt af Sjúkratryggingum Íslands.
Kristjana hafði verið í sambandi við íslenskan lækni í Svíþjóð sem samþykkti að gera aðgerðina. Vegna kórónuveirunnar gat hún ekki farið út í aðgerðina.
Hún var mjög kvalin á þessum tíma og ástandið var farið að há henni verulega í daglegu lífi. Hún neyddist meðal annars til að hætta að vinna sem lífeindafræðingur á Landspítalanum vegna verkja.
Þá ákvað hún að hafa samband við Klíníkina í Ármúla og fékk þar aðgerð fimm vikum síðar.
Aðgerðin kostaði Kristjönu 1,2 milljónir og hún fær ekki krónu endurgreitt.
Hún furðar sig á því hvers vegna það sé ódýrara að senda fólk til útlanda í aðgerðir.
