\"Þó að fylgistölurnar hafi lítið breyst verður ekki annað séð en Framsókn hafi náð vopnum sínum,\" skrifar Þorsteinn Pálsson af kögunarhóli sínum í nýjasta pistlinum á Hringbraut þar sem hann rýnir yfir pólitíska sviðið í aðdraganda haustkosninga.
Vissulega hafi flokkurinn verið kominn upp við vegg þegar formaður hans hrökklaðist úr forslætisráðuneytinu - og staðið þá vopnlaus úti í horni, en margt hafi breyst síðustu vikurnar: \"Á þessum skamma tíma hefur forystumönnum Framsóknar tekist að setja bæði samstarfsflokkinn í ríkisstjórn og stjórnarandstöðuflokkana í pólitískt skrúfstykki,\" skrifar Þorsteinn og á þar við deilurnar um dagsetningu næstu þingkosninga.
Hann bendir á að loforð ríkisstjórnarinnar um kosningar hafi verið háð þeim fyrirvara að ríkisstjórnin gæti lokið við að afgreiða öll þau mál sem hún er með á prjónunum, en ...\"á milli þingmanna stjórnarflokkanna er engin samstaða um fjárlög, heldur ekki um ríkisfjármálaáætlun til fimm ára, ekki um afnám verðtryggingar og að takmörkuðu leyti um búvörusamninga. Loforð Framsóknar um samfélagsbanka hangir líka í lausu lofti. Meðan svo er getur ríkisstjórnin ekki aflétt fyrirvaranum sem hún fjötraði sjálfa sig í,\" bendir þessi reyndi stjórnmálamaður á.
Hann metur það svo að fyrirvarinn hafi verið eins og snara sem stjórnin hafi stungið höfðinu í. Og hvað gerist einmitt þá. Stjórnarandstaðan vilji losa stjórnina úr snörunni. Já heyr á eindemi: \"Það lýsir að sönnu pólitískri mannúð,\" skrifar Þorsteinn, líkast til kankvís á svip en segir að á hinn bóginn verði því ekki með neinum rökum haldið fram að það væri ómálefnalegt af stjórnarandstöðuflokkum að lengja í snöru ríkisstjórnar.
En staðan sé þessi: \"Svíki stjórnarflokkarnir loforðið um haustkosningar tapa þeir og stjórnarandstaðan styrkist að sama skapi.\" Og þarna sé vanda Sjálfstæðisflokksins að finna, Framsókn kunni að nýta sér þessa stöðu: \"Hún segir einfaldlega: Kjördag er ekki unnt að ákveða fyrr en í ljós kemur hversu oft og lengi stjórnarandstaðan þarf að tala. Ef hún þegir má kjósa. Stjórnarandstaðan kom sér fyrir í skrúfstykki og Framsókn herðir að.\"
Framsókn sé allt í einu í lykilstöðu stjórnmálanna: \"Sjálfstæðisflokkurinn er í svipaðri stöðu og stjórnarandstaðan. Hann tapar meira en Framsókn á því að svíkja loforðið eða draga það á langinn,\" skrifar fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins og forsætisráðherra á Hringbraut.
