"Gamla landbúnaðarstefnan virðist vera það eina sem eftir er af gamla Framsóknarflokknum. Að öðru leyti er það merkilegasta niðurstaðan af flokksþinginu að þjóðernispopúlisminn er orðinn föst og skýr ímynd nýrrar Framsóknar," segir Þorsteinn Pálsson í nýjasta pistli sínum á hringbraut.is um flokksþing framsóknarmanna um síðustu helgi og heldur áfram: "Forystan sem bjó þá ímynd til er að sama skapi öflugri; að minnsta kosti inn á við."
Hann segir að það óskoraða umboð sem forysta flokksins fékk á fundinum til að halda sínum kúrs eigi að öðru jöfnu að hafa þau áhrif að flokkurinn bætti eitthvað afar slæma stöðu sína en á móti komi að hin nýja málefnaímynd sé verulega umdeild og geti því vegið þar á móti. Upplyftingin sé því ekki vís.
Þorsteinn skrifar áfram: "Þjóðernispopúlismi er í sjálfu sér nýtt fyrirbrigði í íslenskri pólitík en hann er í tísku í Evrópu. Í nokkrum löndum eins og Danmörku og Noregi eru flokkar af þessu tagi þó rótgrónir. Slíkir flokkar eru um margt ólíkir þó að þeir hafi ákveðin sameiginleg einkenni. Innflytjendaandúð er til að mynda misjafnlega áberandi og í sumum tilvikum hverfandi. En segja má að flestir þeirra slái á strengi yfirboða með einstök mál eða þrönga ímynd samtímis yst til hægri og yst til vinstri."
Þorsteini sýnist Framsóknarflokkurinn vera víða á litrófi stjórnmálanna: "Endurgreiðslumál Framsóknar er sennilega mesta einstaka vinstriaðgerð í ríkisfjármálasögu landsins. Þjóðernisandstaðan við Evrópusamvinnu og óvinaímyndin sem flokkurinn dregur upp af bandalagsþjóðum Íslands til margra ára ber hins vegar vott um málefnastöðu lengst til hægri."
