Starfsfólk og fulltrúar frá ráðum og nefndum frá Reykjavíkurborg og stofnunum ríkisins auk hagsmunaaðila og þeirra sem notað hafa þjónustu barnaverndar hittust á vinnustofu á Fosshóteli í dag til að fara ofan í saumana á barnaverndarmálum í Reykjavík og opna umræðu um hvað betur má fara. Þetta kemur fram á vef Reykjavíkurborgar.
Þar segir einnig að Samstarfsnetið er nýjasta dæmið um breytt skipulag á þjónustu við börn hjá borginni. Samstarfsnetið mun halda utan um öll stuðningsverkefni fyrir börn og fjölskyldur á vegum velferðarsviðs en um 1.100 börn og foreldrar njóta árlega stuðningsþjónustu.
Á fyrri hluti vinnustofunnar voru flutt ávörp og reið Dagur B. Eggertsson, borgarstjóri á vaðið með opnunarávarp sem hugsað var sem kveikja að umræðu. Hann sagði þar frá umbótum sem orðið hafa á Barnavernd síðastliðið ár og verður starfsemin styrkt fyrir 90 milljónir á þessu ári auk þess sem nýtt skammtímavistheimili fyrir börn með þroska- og geðraskanir er í undirbúningi og einnig nýtt búsetuúrræði.
Dagur kallaði eftir samstarfi þvert á ríki og borg. Dagur lagði til að í vinnu við nýja framkvæmdaáætlun yrði yfirskrift nýrrar menntastefnu, Látum draumana rætast, höfð að leiðarljósi í allri þjónustu við börn.
Ásmundur Einar Daðason ráðherra félags- og barnamálaráðuneytisins sagði frá stefnumótun ríkisins í málefnum barna og tengsl við þjónustu borgarinnar. Að sögn Ásmundar hafa ekki verið gerðar eins miklar breytingar á málefnum barna í 25 ár og nú er stefnt að. Hann hvatti fundinn til að ,,hugsa út fyrir kassann“ og koma með tillögur að breytingum þvert á ráðuneyti því samstarf og samvinna væru lykill að velferð barna.
Halldór Þór Svavarsson sagði frá því hvernig er að vera foreldri sem fær þjónustu hjá barnavernd. Hann sagði miklu skipta að fylgja foreldrum, sem Barnavernd hefur haft afskipti af, vel eftir í uppeldinu. Hann taldi líka mikilvægt að foreldrar gætu sótt stuðning til Barnaverndar áður en í óefni er komið og það þyrfti að fylgja fjölskyldum betur eftir.
Saga Emilíu
Emilía María Maidland sagði þátttakendum frá reynslu sinni sem fósturbarni og mikilvægi þess að hlusta á börn. Í máli hennar kom fram Barnavernd hafi verið hennar skjól. Hún sagði að gripið hefði verið inn í hennar líf full seint og afskipti Barnaverndar hefði átt að koma fyrr. Hún benti á nauðsyn þess að ræða við börnin um líðan og ástandið heima fyrir. Emilía lagði líka áherslu á samvinnu milli skóla, frístundamiðstöðva, Barnaverndar og allra þeirra sem koma að þjónustu við börn.
Viðtal við Emilíu í Morgunblaðinu vakti mikla athygli fyrir nokkrum árum þegar hún opnaði sig um hvernig væri að alast upp hjá foreldri sem glímir við alkóhólisma og koma þyrfti börnum til bjargar fyrr. Emilía sagði þá: „Það er fullt af krökkum þarna úti sem upplifa mjög slæma hluti en fá enga hjálp og vilja ekki segja frá því, af því þau vilja ekki vera dæmd fyrir það.“ Á þessum tíma, árið 2012 bjó hún hjó bróður sínum en barnaverndaryfirvöld gripu inn í vegna heimilisaðstæðna sem lituðust af áfengissýki föður hennar. Emilía sagði: „Það er mjög erfitt að upplifa [alkóhólisma] og hefur mikil áhrif á börnin sem lifa við þetta. Ég bjó hjá foreldrum mínum í 11 ár en svo kom að því að þau gátu ekki haft mig lengur af því þau stóðu sig ekki nógu vel, þannig að ég flutti að heiman. En þegar átti að hjálpa fjölskyldunni var foreldrum mínum hjálpað, en ég fékk mjög litla hjálp. Ég hefði getað komið sterkari út úr þessu en fékk ekki strax þá hjálp sem ég þurfti.“
Þá sagði hún einnig: „Ég skammaðist mín mjög mikið á tímabili fyrir foreldra mína. Ég vildi ekki fá þau með mér í skólann eða að þau fylgdu mér neitt. En það breyttist með árunum, þegar ég sá að ég var ekki ein og það voru aðrir krakkar, sem höfðu upplifað það sama og ég.“
Styrmir Gunnarsson fyrrverandi ritstjóri Morgunblaðsins birti langan pistil þar sem hann hrósaði Emilíu fyrir hugrekki að stíga fram og skoraði á þingmenn að hugsa til hennar. Síðan þá hefur Emilía haldið áfram að vekja athygli á málefninu.