Í gær voru liðin þrjátíu ár frá harmleiknum á Hillsborough leikvanginum í Sheffield á Englandi, þar sem 96 stuðningsmenn knattspyrnufélagsins Liverpool létu lífið. Bjarni Felixson var á vellinum að lýsa leiknum og segir það hafa verið erfiða lífsreynslu að verða vitni að harmleiknum, sem hann hafi verið lengi að jafna sig á.
Í viðtali á RÚV rifjar Bjarni þessa erfiðu lífsreynslu upp. „Ég sat þarna uppi í stúku, felmtri sleginn og ég gerði mér ekki grein fyrir því hvað var að gerast. En ég gerði mér fljótlega grein fyrir því að fólk var að deyja þarna fyrir framan mig. Það er ekkert gaman að verða vitni að svona atburðum og þurfa að segja frá þeim í beinni útsendingu. Maður sá að fólk var að deyja en af hverju vissi maður ekki nákvæmlega. Maður sá að fólkið kastaðist fram af áhorfendastæðunum og yfir girðingu, gegnum girðingu, kramdist við, komst út á völlinn og féll þar niður og var síðan borið sem liðið lík út af vellinum. Ég var lengi að jafna mig á þessu,“ segir hann.
Þann 15. apríl 1989 áttust Liverpool og Nottingham Forest við í undanúrslitum FA bikarsins. Leikið var á Hillsborough, leikvangi Sheffield Wednesday, þar sem venjan er að lið í undanúrslitum keppninnar leiki á hlutlausum velli. Um það leyti sem leikurinn var flautaður á dundu ósköpin yfir. Lögreglan hleypti allt of mörgum áhangendum inn í Leppings lane hluta stúkunnar, þar á meðal fólki án miða, og úr varð troðningur sem heimti að lokum 96 mannslíf.
Fjölskyldur hinna látnu hafa í allan þennan tíma barist fyrir réttlæti og sóst eftir því að þeir sem sáu um skipulag leiksins verði látnir sæta ábyrgð, en lengi var hinum látnu kennt um harmleikinn og hann skrifaður á þeir úthrópaðir sem fótboltabullur.
Fyrr á þessu ári var lögreglumaðurinn David Duckenfield, yfirmaður aðgerða á leikvanginum þegar leikurinn fór fram, ákærður fyrir manndráp af gáleysi. Í byrjun þessa mánaðar kom kviðdómur sér þó ekki saman um sekt eða sakleysi hans og var hann því ekki sakfelldur.
Bjarni segir fleirum en lögreglu um að kenna, ekki síst knattspyrnuyfirvöldum á Englandi. „Þetta er enn grætilegra því þessi sömu lið, Liverpool og Nottingham Forest, höfðu leikið í undanúrslitum á sama velli árið áður og þá hafði Liverpool fengið sömu svæði inni á vellinum og lenti í vandræðum, það urðu slys á fólki þar, ekki banaslys en menn meiddust í látunum í Leppings lane endanum. Liverpool mótmælti en enska knattspyrnusambandið hunsaði þau mótmæli og lét bara endurtaka leikinn 1989 og því fór sem fór.“
