Kolbrún Bergþórsdóttir blaðamaður á Fréttablaðinu hrósar N1 og Olís í leiðara blaðsins fyrir að sýna erlendu starfsfólki umhyggju. Bæði félögin hafa sett upp skilti þar sem því er beint til viðskiptavina að sýna erlendum starfsmönnum fyrirtækjanna þolinmæði og velvilja.‘
Kolbrún segir að slík skilaboð væru ekki komið á framfæri nema þess þyrfti nauðsynlega. Þá segir Kolbrún að mörg dæmi séu um að Íslendingar hafi gagnrýnt erlent starfsfólk fyrir litla íslenskukunnáttu. Einnig hafi Íslendingar látið óánægju sína í ljós á meðan starfsfólkið er en að störfum.
„Þetta kemur ekki beint á óvart,“ segir Kolbrún. „Í verslunum og á veitingastöðum þar sem erlendir starfsmenn vinna og tala ekki mikla íslensku má of oft heyra viðskiptavini fussa hástöfum og jafnvel hreyta út úr sér orðunum:
„Talar enginn íslensku hér!“
Kolbrún segir að slíkt eigi sér einnig stað í strætisvögnum. Þar talar Kolbrún af reynslu en hún hefur í mörg ár nýtt sér vagnana til að ferðast í og úr vinnu eða til að sinna öðrum erindum. Kolbrún lýsir hvernig fordómar birtist þar:
„ ... farþegi kemur inn og talar óðamála við bílstjórann sem á í basli við að tala íslensku. Þá heyrist hinn óþolinmóði farþegi þusa yfir því að flestir strætóbílstjórar séu orðnir útlendingar. Einhverjir komast síðan í alveg sérlega mikið uppnám við að sjá það sem þeim finnst vera afar slæm gerð af útlendingi.
Þetta á við um íslenska miðaldra karlmanninn sem var í strætó og uppgötvaði sér til hrellingar að hann hafði í fljótfærni sest við hliðina á útlendingi sem var dökkur á hörund. Hann var fljótur að forða sér, hlammaði sér í sæti hjá miðaldra konu, sem hann taldi skikkanlegt eintak af manneskju, og sagði:
„Má ég sitja hérna, ég get ekki setið við hliðina á þessum negra.“
Þá bendir Kolbrún á að eitt sinn hafi íslensk gestrisni verið lofuð en nú sé hún ekki höfð í heiðri í nægilega miklum mæli. Einnig eigi fólk erfitt með að sitja sig í spor annarra og það þurfi kjark til að halda til ókunns lands til að vinna fyrir sér. Kolbrún segir í lokin:
„Það reynir svo sannarlega á þann kjark þegar viðkomandi mætir óþolinmæði og skilningsleysi vegna þess hann er ekki samstundis altalandi á máli þeirra sem þar eru fyrir.“
