Talið er að þrjátíu prósent Íslendinga þjáist af langvinnum verkjum. Þetta kemur fram í viðtali við Sigríði Zoëga hjúkrunarfræðing og sérfræðing í hjúkrun fólks með verki og lektor við Háskóla Íslands. Sigríður tók fyrir skömmu við formennsku í norrænum samtökum um rannsóknir á verkjum, og nýlega var haldið sérstakt verkjaþing hér á landi þar sem nýjustu rannsóknir voru ræddar. Hún ræðir málefnið á Hringbraut kl.20 í kvöld og þar skýrir hún til að mynda líka hvað svokallaðir draugaverkir eru.
Sumir verkir eru tilgangslausir
Ljóst er að fjöldi manns lifir með stöðuga verki í líkamanum, sumir finna einhverja lausn á vandanum en aðrir ekki – slíkt líf er að sjálfsögðu óbærilegt og skerðir lífsgæði viðkomandi mjög mikið. Margs konar orsakir geta legið að baki en stundum eru verkirnir tilgangslausir, en verkir senda okkur boð um að eitthvað sé ekki í lagi eða hættulegt. Verkur sem kemur við að brenna sig á heitri eldavélahellu er skýrasta dæmið um gagnsemi verkja sem og höfuðverkur sem gefur ef til vill til kynna háan blóðþrýsting eða annað. Fólk með króníska verki, eins og getur fylgt vefjagigt ber það ekki utan á sér. Verkirnir sjást ekki og því verður fólk fyrir fordómum og á það til að einangra sig félagslega, bæði vegna þess og einnig vegna verkjanna.
