Andrés Ingi Jónsson, þingmaður utan flokka, sakar Bjarna Benediktsson, fjármála- og efnahagsráðherra, um tvískinnung og veltir því fyrir sér hvort minna svigrúm sé í ríkisrekstrinum fyrir félagsleg aðgerðir en aðstoð fyrir atvinnulífið.
Bregst hann þar við ummælum Bjarna í viðtali við mbl.is í gær þar sem hann segir ekki vera svigrúm fyrir ný útgjöld ríkissjóðs.
Þar sagði Bjarni að mikil óvissa væri með framgang COVID-19 á næstunni og það væri alveg ljóst að ef ekki tækist að örva hagvöxt þurfi að aðlaga ríkisreksturinn.
„Þá þurfum við að sætta okkur við að sú opinbera þjónusta sem við höldum úti í dag, að verðmætasköpun stendur ekki undir henni.“
Hvaða „nýju útgjöld“ komast ekki þangað inn?
Andrés segir að annað hjóð hafi verið í strokknum í upphafi faraldursins þegar ráðist var í stærðarinnar fjárfestingarátak og björgunaraðgerðir.
„Milljörðum var dælt úr ríkissjóði í fjárfestingarátak þar sem mest áhersla var á verklegar framkvæmdir og stofnað var til ýmissa nýrra útgjalda til að koma í veg fyrir gjaldþrot fyrirtækja.“
Spyr hvort þetta sé merki um áhugaleysi ráðherrans
„Trúir fjármálaráðherra því í alvöru að þá verði allt svigrúmið gufað upp, sem nóg var af fyrir nokkrum mánuðum? Eða langar hann bara minna til að beita sér fyrir því vegna þess að í haust þarf að bregðast við félagslegum afleiðingum efnahagsvandans, sem ráðherranum þykir kannski ekki jafn spennandi og aðgerðirnar sem var gripið til í þágu atvinnulífsins í vor?“
Andrés spyr þá hvaða „nýju útgjöld“ komist ekki inn í útgjaldarammann fyrir næstu fjárlög að mati ríkisstjórnarinnar.
„Hækkun grunnframfærslu námsmanna, sem lofað var í tengslum við lög um Menntasjóð? Lenging fæðingarorlofs, sem er hluti af lífskjarasamningum? Niðugreiðsla sálfræðiþjónustu, sem þingheimur samþykkti samróma á síðasta degi fyrir sumarhlé? Þessu þarf fjármálaráðherra að svara, frekar en að koma með svona óljósar yfirlýsingar.“