"Ég held að Sigmundur Davíð gerir sér ekki alltaf grein fyrir því á hvaða jarðsprengjusvæði hann er þegar hann lætur margvísleg ummæli sín falla, eins og til dæmis núna í miðri upplausn á vinnumarkaði og fullkomnum ófriði á Alþingi."
Þetta var mat Eggerts Skúlasonar ritstjóra DV í sjónvarpsþættinum Ritstjórunum á Hringbraut í gær á frægum ummælum forsætisráðherra um veruleikafirringu þjóðarinnar sem sæi ekki hvað hún hefði það gott nú um stundir. Eggert mat það svo að firringin væri kannski frekar forsætisráðherrans sjálfs að láta þetta út úr sér á þessum tíma þegar allt væri upp í loft í samfélaginu. Annars fannst ritstjóranum líka merkilegt hvað sami ráðherra á auðvelt með að espa stjórnarandstöðuna upp í tíma og ótíma; engum tækist betur upp í því að strjúka henni öfugt.
Steingerður Steinarsdóttir ritstjóri Vikunnar var líka í þættinum í gærkvöld og sagði vanda Sigmundar Davíðs vera þann að hann talaði sjaldnast nógu skýrt eða hnitmiðað. Fólk ætti heimtingu á að vita hvað forsætisráðherra þjóðarinnar væri að segja og meina hverju sinni, en því væri einfaldlega ekki að heilsa; hann væri til þess allt of mikill sveimhugi, sífellt með einhverjar vangaveltur og sjónarhorn sem fólk ætti til að misskilja. Þessar pælingar hefðu verið ósköp notalegar þegar hann hefði verið í forsvari fyrir Indefence á sínum tíma og þá hefði verið hollt og gott að hlusta á öll þessi heilabrot hans og frumlega nálgun, en það sama ætti ekki við núna þegar mikilvægast af öllu væri að almenningur vissi fyrir víst hvað orð hans þýddu.
Atli Fannar Bjarkason var þriðji ritstjórinn í spjalli gærkvöldsins og hann sagði Sigmund Davíð hafa komið inn í pólitíkina með allt á hornum sér og þar hefði ekkert breyst. Sem forsætisráðherra hagaði hann sér nákvæmlega eins og þegar hann var í stjórnarandstöðu.
Ritstjórarnir ræddu líka ástand Alþingis sem logar í átökum sem aldrei fyrr. Eggert sagði brýnt að breyta um kúrs; Alþingi gæti ekki og mætti ekki lengur snúa alltaf sinni verstu mynd að þjóð sinni, nefnilega þeirri að fyrst síðasta stjórnarandstaða hefði komist upp með eitthvað mætti sú nýja gera það líka og helst í meira mæli en sú fyrri. Nú væri lag að kjósa um breytingar á þingsköpum samhliða næstu kosningum og breyta vinnulagi þingsins fyrir fyrir fullt og fast og færa það í þann búning sem hin norrænu þingin skörtuðu.
Atli Fannar sagði að vonandi væru þeir tímar uppi að almenningur þrýsti í meira mæli á ný og breytt vinnubrögð Alþingis, en vel að merkja, stór hluti hans væri ennþá hlynntur átakastjórnmálum. Þriðjingur kjósenda væri kannski á bandi Pírata nú um stundir, en afgangurinn styddi áfram gömlu flokkana og starfsaðferðir þeirra. Sjálfur hefði hann kynnst kosningaslag í aðdraganda þingkosninga og þar hefði almenna krafan verið sú að fólk ætti að láta andstæðinginn heyra það, eftirspurningin eftir hrópum og köllum væri því miður enn til staðar.
Hægt er að skoða þáttinn með ritstjórunum í heild sinni inni á hringbraut.is og einnig klippur úr honum.
