\"Langt er þó síðan ráðherra hefur dregið jafn snarpa deilu um grundvallaratriði utanríkisstefnunnar út fyrir ríkisstjórnarherbergið eins og Gunnar Bragi Sveinsson utanríkisráðherra hefur þurft að gera í Rússlandsmálinu. Þar hefur hann staðið einn á móti eigin flokksforystu og samráðherrum.\"
Þetta skrifar Þorsteinn Pálsson í nýjasta pistli sínum á Hringbraut - og minnir um leið á að þótt átök milli ráðherra séu algeng í flestum ríkisstjórnum og megi í sjálfu sér heita eðlileg, komi þau yfirleitt upp á yfirborðið í svipuðum hlutföllum og ísjaki í sjó.
Hann skrifar um pólitískan hælkrók Gunnars Braga, segir hann það vígalegan á velli í íslenskri pólitík nú um stundir að enginn þori að stíga við hann glímuna, hvorki úr Framsóknarflokknum né Sjálfstæðisflokknum. Hann standi uppi sem ótvíræður sigurvegari: \"Eftir ríkisstjórnarfund síðastliðinn þriðjudag hefur enginn þeirra sem að honum sóttu sem fastast treyst sér til að andæfa frekar. Nú segjast allir vera einhuga,\" skrifar Þorsteinn og minnir á að hér hafdi Gunnar Bragi ekki einasta haft betur gegn samráðherrum heldur og betur en forseti Íslands.
Hann metur það svo að sennilega hefði utanríkisráðherra tapað glímunni í ríkisstjórn í þvingunarmálinu gegn Rússum ef hann hefði ekki dregið ágreininginn upp á yfirborðið: \"Málefnaleg rök sýndu að afstaða hans þjónaði almennum pólitískum og viðskiptalegum heildarhagsmunum Íslands. Sá málstaður átti það víðtækan stuðning úti í samfélaginu að móthaldsmennirnir í ríkisstjórn urðu að láta undan síga,\" skrifar Þorsteinn og segir að enginn vafi leiki á því að utanríkisráðherra hafi með þessu styrkt pólitíska stöðu sína til muna. Þverstæðan sé þó sú að ráðherrann hafi sótt fram á landsvísu en eigi í vök að verjast í eigin kjördæmi þar sem kaupfélagsvaldið sé í blóra við hann. Þetta sé flókin og óviss staða fyrir hvaða stjórnmálamann sem er.
Og þar með skrifar Þorsteinn um mögulega leikfléttu: \"Á sama tíma benda skoðanakannanir til þess að Framsókn muni tæpast ná manni kjörnum í Reykjavík að öllu óbreyttu. Í þessu ljósi kæmi ekki á óvart þó að einhverjir í flokkskjarnanum í höfuðborginni reyndu að fá utanríkisráðherrann suður í framboð. Hann er óneitanlega sterkasti ráðherra flokksins í almenningsálitinu eins og sakir standa. Sennilega myndi það því auka möguleika Framsóknar á að ná einum þingmanni í Reykjavíkurkjördæmunum.\"
Hér sé auðvitað ekkert fast í hendi, en þetta hljóti samt að vera ein af þeim leikfléttum sem framsóknarmenn í Reykjavík eigi eftir að velta fyrir sér: \"Víst er að án nýrrar leikfléttu er útlitið heldur dökkt fyrir flokkinn þar sem atkvæðin eru flest.\"
