Fékk fréttina um krabba­meinið eins og um veður­fréttir væri að ræða

Þrátt fyrir að vera að­eins 24 og 25 ára gömul hafa Hilmar Orri Jóhanns­­son og Elín Gunnars­dóttir verið par í meira en ára­tug og eiga tveggja ára dóttur.

Þau segja ástar­sögu sína í Helgar­blaði Frétta­blaðsins en einnig frá tíðindum hræði­legu sem þau fengu í fyrra, þegar lífið blasti við þeim og ungri dóttur þeirra.

Þau höfðu verið á árs­há­­tíð hjá nem­enda­­fé­lagi tann­­lækna­­nema en daginn eftir barði vondur gestur að dyrum.

„Við skemmtum okkur ó­­­trú­­lega vel, svo vakna ég á laugar­­degi og held ég sé bara þunnur, er að drepast í maganum og með höfuð­­verk. Ég tók verkja­töflur og var ekkert að skána, versnaði bara,“ segir Hilmar í við­talinu. Hann langaði ekki á bráða­vaktina vegna þynnku en Elín sann­færði hann enda gat hann hvorki legið á maganum, hliðinni eða bakinu og átti einnig erfitt með að standa upp­­réttur.

Á bráða­­mót­tökunni fékk Hilmar þó ekki góðar mót­tökur. Hann var geymdur á ganginum og þurfti að biðja um skil­rúm. Að lokum var hann sendur í ó­m­­skoðun og fékk að fara heim að því loknu.

„Svo er ég kallaður bara inn á skrif­­stofuna á sunnu­­deginum og þau sögðu að ég væri með túmor. Ég spurði: Túmor? Hvað þýðir það? Þá fékk ég að vita að þetta væri svo­lítið stórt æxli, átta sentí­­metra, í kviðar­holi fyrir aftan þarmana,“ segir Hilmar. Svo hafi þau þurft að bíða nánari greininga.

„Á mánu­­deginum mætum við í við­­tal og konan sem tók við­talið segir okkur að ég sé með krabba­­mein eins og hún sé að segja mér veður­fréttir: Þú ert með krabba­­mein, þú ert að fara að leggjast inn á deildina í dag, taktu með þér tann­bursta. Þetta er ill­kynja krabba­­mein, örugg­­lega eistna­­krabba­­mein, við erum ekki alveg hundrað prósent, þú ferð í að­­gerð á morgun og svo byrjarðu í lyfja­­með­­ferð.“


Ástar- og á­taka­sögu þeirra Hilmars og Elínar má lesa hér í heild.