Sjálfstæðisflokkurinn gerði svolítið í vikunni sem er fátítt. Breytti röð frambjóðenda eftir prófkjör.
Nú er það svo að prófkjör eru sjaldnast bindandi og það skrifa frambjóðendur uppá. Samt er nánast aldrei ekki hróflað við listum Sjálfstæðisflokksin. Mantran er að prófkjör sé lýðræðislega leiðin til að velja frambjóðendur. Í Suðvesturkjördæmi gerðist það samt núna að kona sem lenti í 5.sæti var færð í annað sætið. Beint undir formanninn, Bjarna Ben á listann. Hvað gerðist?
Máské er það gagnrýni þingmannsins Vilhjálms Bjarnasonar á formanninn áður og nú sem gerði Bjarna bæði glatt og öruggt að færa karlana niður – og Vilhjálm í 5 sætið. Sæti sem ætti reyndar að vera sæmilega öruggt eins og staðan er nú.
En hvers vegna halda íslenskir stjórnmálaflokkar ennþá prófkjör? Á öðrum Norðurlöndum halda flokkarnir einfaldlega um taumana og stilla upp á lista.
Hér heima eru hjaðingavíg í prófkjörum. Langur tími tekur að sætta fólk þegar það kemur svo á þing. Á kostnað þingstarfsins.
Getur verið að við séum að misskilja hvað er lýðræði?
