Hvernig víkur því við að Íbúðalánasjóður, sem er sameiginleg eign landsmanna, lætur íbúðir sínar um land allt grotna niður eins og honum sé á að giska alveg nákvæmlega sama um þær?
Um þessa spurningu hverfist nýr pistull rithöfundarins Guðmundar S. Brynjólfssonar á hringbraut.is en skrif hans um þjóðfélagsmál hafa vakið mikla athygli á vefmiðlinum. Og núna er honum umhugað um sjóði landsmanna, eignirnar okkar allra og hvernig við höldum virði þeirra við, en hann hefur áhyggjur af því að Íbúðalánsjóður láti þar arka að auðnu: \"Nú bregður svo við að maður horfir upp á eignir Íbúðalánasjóðs – okkar, hrörna niður og skemmast. Ég get nefnt dæmi: Hér á Eyrarbakka þar sem ég bý – stendur hús eitt mikið og nokkuð reisulegt. Íbúðalánasjóður á þetta hús og lætur það grotna niður fyrir allra augum. Það er að vísu til sölu en verðið er svo fjarstæðukennt að starranum datt ekki einu sinni í hug að verpa í því vor. Fólk spyr því eðlilega ekki um það., spyr \"
Hann segir húsið í algerri niðurníðslu, en þannig hafi sjóðurinn látið það standa um árabil, en af hverju, spyr rýnirinn: \"Við vitum öll að hús skána ekki þegar þeim er ekki sinnt – eignin rýrnar því í verði og á endanum verður hún óseljanlegt hreysi. Húsið er reyndar nú þegar á góðri leið með að ná þeirri „nafnbót“ og setur ljótan blett á götumyndina þar sem það stendur eins og draugabæli,\" skrifar Guðmundur nokkuð hugsi.
Hann spyr: \"Hefur Íbúðarlánasjóður leyfi til þess að rýra eigur landsmanna? – og ef ekki, hver ber ábyrgð á því að sjóðurinn hagar sér með þessum hætti? – eða öllu heldur ráðamenn á þeim bæ.\"
Líklega hefur verið spurt af minna tilefni.
