Greinin er um þau meginstef að vaxtastefna SÍ - Seðlabanka Íslands er úrelt og raunvextir rífa upp krónuna og afleiðingarnar eru að öllum er ljóst að hækkun krónunnar fær ekki staðist.
Nauðsynlega gengisleiðrétting var stöðvuð en hraðminnkandi gjaldeyristekjur leiddu loks til þess að gengi krónunnar hóf frjálst og eðlilegt leiðréttingaferli.
En hvað gerðist?
SÍ óð inn á markaðinn og keypti krónur í stórum stíl til að styrkja krónuna aftur. Með handafli. SÍ fór með óðagoti fram gegn áhrifum vaxtalækkunar sjálfs sín.
Eðlilegt gegnissvið íslensku krónunnar virðist Ole Anton vera 125-135 evrur. Við það gengi ættu útflutningsatvinnuvegirnir að ná viðundandi afkomu skrifar hann.
Ole Anton skrifar að enginn grundvöllur sé fyrir sterkri krónu.
Framganga SÍ og ríkisstjórnar í vaxtamálum og gengis- og efnhagsmálum hefur verið í senn vanhugsuð og fumkennd og því lítt traustvekjandi.
Helstu atvinnuvegir Íslands eru reknir með tapi.
Enginn gjaldmiðill hefur meiri styrkt til lengdar en atvinnuvegirnir á bak við hann.
Gæti trúin á krónuna snúist í vantrú og hræðslu. Kæmi þá meira en eðlileg gegnisleiðrétting.
Nánar www.visir.is
