Þann 28. apríl 2014 svipti hinn 16 ára gamli Emil Jón Björnsson sig lífi. Emil varð fyrir miklu einelti í grunnskóla og skildi það eftir sig varanleg ör sem endaði með því að hann tók sitt eigið líf, sex dögum fyrir 17. afmælisdaginn sinn.
„Hann var ofboðslega ljúfur og góður strákur,“ segir Dagný Hrund Björnsdóttir, systir Emils, í samtali við helgarblað DV.
Eineltið í garð Emils hófst strax í leikskóla, en hann var lengst af höfðinu hærri en jafnaldrar sínir, auk þess að vera stór og þrekinn. Emil var útskúfað úr hópnum þar sem hann var öðruvísi. Í grunnskóla hélt eineltið áfram og voru gerendurnir fyrst og fremst þrír bekkjarfélagar, en aðrir skólafélagar þorðu ekki að grípa inn í. Þegar hann var 12 ára gamall var hann greindur með athyglisbrest og einnig var talið að hann væri með vott af Aspergerheilkenni.
Lilja Jónsdóttir, móðir Emils og Dagnýjar, segir í samtali við DV að með stærð sinni hafi hann strax skorið sig úr hópnum og orðið auðvelt skotmark. „Hann var ofboðslega næmur fyrir hljóðum og hávaða og fór að gráta þegar lætin voru orðin of mikil fyrir hann,“ segir hún.
Lilja rifjar upp eitt atvik sem hafi verið sérstaklega sárt:
„Þegar hann varð sjö ára héldum við upp á afmælið hans. Við leigðum félagsheimili fyrir veisluna og Emil fór með boðskort í skólann, voðalega spenntur, og bauð öllum bekknum. Planið var að allir myndu koma með rútunni í félagsheimilið eftir skóla. Daginn sem veislan átti að vera haldin kom hann í félagsheimilið með tárin í augunum. Þá höfðu tveir strákar í bekknum hans gengið á milli barna í rútunni og hótað þeim öllu illu ef þau mættu í afmælið.“
Hún segir að af öllum hópnum hafi aðeins tvær bekkjarsystur hans þorað að mæta í afmælið. „Þetta var ofboðslega sárt. Við höfðum samband við skólann en fengum lítil viðbrögð.“
