Mjög líflegar umræður hafa spunnist á facebook-þræði Egils Helgasonar fjölmiðlamanns um hugtakið „góða fólkið“. Mikið hefur verið ritað um frasann undanfarið og sýnist sitt hverjum í umræðu um sýrlenska flóttamenn og fleira. Egill opnaði umræðuna á þræði sínum með því að kalla eftir upplýsingum um hvar og hvenær frasinn hefði komið fyrst fram á Íslandi. Benda svör Guðmundar Andra Thorssonar rithöfundar til að Gunnar Smári Egilsson blaðamaður hafi verið upphafsmaður frasans árið 1996 í grein í Alþýðublaðinu.
Í umræðunum kemur fram að sá einstaklingur sem talinn sé hafa verið hvað iðnastur við að nota frasann „góða fólkið“ með niðrandi hætti um hópa og þá ekki síst um femínista, sé blaðamaðurinn Jakob Bjarnar Grétarsson. Egill telur frasann „ömurlegan“ en Jakob telur að nokkrum einstaklingum sé að kenna að hann hafi misst mark sitt.
„Þetta er bara hugtak eins og hvert annað. Hugtök notum við til að stytta okkur leið. En, það er vitaskuld háð því að sameiginlegur skilningur sé til staðar. Þess vegna stökkva menn nú til og vilja festa misskilninginn í sessi, þeim sem er í nöp við þetta hugtak. Og sennilega eru það nú þeir sem áður voru nefndir, Elliði, Tryggvi Þór og Óli Ísleifs sem stútuðu þessu með með misskilningi sínum, ekki þeir sem eru vælandi undan þessu með alhæfingum og fussi. Botninn er úr,“ skrifar Jakob Bjarnar í umræðunum og á þar við bæjarstjórann í Vestmannaeyjum og fyrrum þingmann Sjálfstæðisflokksins.
Hann skrifar einnig: „Eitt einkenni góða fólksins er áráttan að vilja auglýsa góðmennsku sína við hvert tækifæri. Eitt þeirra tækifæra er einmitt að vilja gefa skít í þetta hugtak.“
