„Við erum að átta okkur á því, sem betur fer, hvað það hefur viðgengist skelfileg spilling og meðvirkni í íslenskri valdastétt.“
„Það eru ákveðin mál sem ég tek nærri mér,“ segir Karl Ágúst Úlfsson. Karl Ágúst er í forsíðuviðtali við Stundina. Þar ræðir hann um árin í Spaugstofunni, hvernig valdið brást við en Spaugstofan var kærð oftar enn einu sinni. Þá greinir Karl Ágúst frá því þegar ráðherra missti nánast stjórn á sér um borð í flugvél og taldi að Spaugstofan væri að vinna fyrir fólk á bakvið tjöldin. Einnig ræðir Karl Ágúst um núverandi stjórnmálaástand, spillingu og misnotkun innan kerfisins.
Þá rifjar Karl Ágúst upp þegar ríkisstjórn Bjarna Benediktssonar féll haustið 2017 eftir að ráðuneyti Sigríðar Andersen hafði leynt upplýsingum um uppreist æru kynferðisbrotamanna. Líkt og segir í Stundinni var kornið sem fyllti mælinn þegar í ljós kom að Sigríður hafði sagt Bjarna einum frá aðkomu föður hans að uppreist æru barnaníðingsins Hjalta Sigurjóns Haukssonar. Þá fékk annar dæmdur barnaníðingur, Robert Downey, einnig uppreist æru og kallaði Jón Steinar Gunnlaugsson, fyrrverandi hæstaréttardómari og áhrifamaður í Sjálfstæðisflokknum, eftir því í samskiptum við ráðuneytið. Þá ákvað Karl Ágúst að setjast niður og skrifa opið bréf til Jóns Steinars og spurði lögmanninn hvort hann treysti sér til að fyrirgefa manni sem hefði beitt börn hans kynferðislegu ofbeldi, en aldrei gengist við því, aldrei iðrast þess og síðar sóst eftir fyrri virðingarstöðu í samfélaginu. Um þennan tíma segir Karl Ágúst að hann taki ákveðin mál nærri sér, svíði undan þeim. Sérstaklega þegar valdið níðst á þeim sem eiga erfitt með að bera hönd yfir höfuð sér. Karl Ágúst segir:
„Mig svíður virkilega undan þeim. Þegar níðst er á lítilmagnanum, sérstaklega þegar valdið níðist á þeim sem minna mega sín eins og ekkert væri sjálfsagðara og bregst ókvæða við þegar einhver ætlar að gera athugasemd, það þoli ég ekki. Stundum verð ég bara að bregðast við. Ég hef oft haldið aftur af mér og hugsað að ég láti aðra um þann slag.
En þessi barnaníðingamál og misnotkunarmál komu upp og tengdust mönnum í æðstu stöðum sem ætluðu að slétta yfir það og helst gera lítið úr þolendum málsins, þá gjörsamlega fór ég á límingunum. Við erum að átta okkur á því, sem betur fer, hvað það hefur viðgengist skelfileg spilling og meðvirkni í íslenskri valdastétt. Í gegnum áratugina höfum við litið svo á að þetta sé partur af prógramminu.
Þegar Íslendingar voru spurðir hvort það væri spilling á Íslandi fyrir kannski 20, 25 árum, þá sögðu allir nei. Það leit enginn þannig á að íslenskar stofnanir eða stjórnmálamenn væru spilltir. Það væri eitthvað allt annað sem gerðist í Afríku eða einhvers staðar á meðal þjóða þar sem ekkert þætti sjálfsagðara en að bera mútur á áhrifamenn og fleira í þeim dúr.
Við erum að átta okkur á því smátt og smátt að spillingin á Íslandi er síst skárri en annars staðar. Valdamenn hafa komist upp með hluti sem eru algjörlega ólíðandi. Þetta er að renna upp fyrir okkur en við erum ennþá meðvirk með þessu. Þess vegna eru svo mörg okkar sem vilja ekkert gera úr því þótt íslenskir ráðherrar eigi peninga á aflandsreikningum og svo framvegis. Þeir hljóti bara að eiga rétt á þessu, valdamiklir menn sem hafi unnið sig upp í æðstu stöður og það hljóti að vera í lagi sem þeir gera. En það er það bara ekki.“
Ítarlegt viðtal er að finna við Karl Ágúst í Stundinni.
