Guðmundur Gunnarsson, fyrrverandi bæjarstjóri á Ísafirði, segir Vestfirði lafa með höfuðið hálft í kafi fjárhagslega, það hafi verið fyrir kórónuveiruna og meðfylgjandi kreppu.
Í aðsendri grein á Vísisegir Guðmundur að grípa þurfi til aðgerða þar sem reksturinn gangi ekki í núverandi mynd:
„Þessi staða hefur bitnað á þjónustunni og fólkinu um árabil. Þetta vita Vestfirðingar. Nauðsynlegar fjárfestingar sitja á hakanum um allan fjórðung. Hús leka og götur molna í sundur. Mannauðurinn er vanræktur og tækifæri renna mönnum úr greipum. Þetta er ekki glæsileg lýsing, ég veit það, en staðan er einfaldlega sú að þegar níu mismunandi sveitarfélög hafa lokið við að nurla saman aurum til að halda úti lágmarks þjónustu þá eiga Vestfirðingar aldrei neitt eftir til að hlúa að fólkinu og fjórðungnum.“
Líta þurfi til yfirbyggingarinar: „Þeir eru sem sagt sjö, bæjarstjórarnir á Vestfjörðum. Í níu sveitarfélögum. Það þýðir að það er einn bæjarstjóri á hverja 1000 íbúa. Það er svona eins og það væru átján bæjarstjórar á Akureyri, 131 í Reykjavík og fimm bæjarstjórar í Klakksvík í Færeyjum. Þetta nær náttúrlega ekki nokkurri átt.“
Þá séu reknar níu mismunandi bæjarskrifstofur, 53 kjörnir fulltrúar, á sama tíma svelti þjónustan.
„En þetta eru nú ekki stóru tölurnar, heyri ég einhvern segja. Það er alveg rétt. Þetta dugar engan veginn. Það þarf að reka alla þætti fjórðungsins betur. Sveitarfélögin verða að taka höndum saman og hætta að finna upp hjólið hvert í sínu horni.“
