„eins og manía að standa í þessu“

Fyrirtækið Hvalur hf. hyggst hefja veiðar á Langreyði í sumar. Ekki hefur verið veitt í tvö ár þar sem Japanir, eini kaupandinn hætti að kaupa kjötið.  

Fyrirtækinu er heimilt að veiða 209 Langreyði í sumar samkvæmt kvóta í reglugerð. Hvalur hf. veiddi síðast 155 dýr árið 2015 og unnu þá 150 manns við veiðar og vinnslu. Fyrirtækið sat hins vegar uppi með mikið af hvalkjöti þar Japansmarkaður lokaðist.

Um þetta var fjallað í síðasta Þætti Þjóðbrautar, 3.maí.

Hópur manna vinnur nú markvisst að því að stöðva fyrirhugaðar veiðar. Meðal annars hafa birst heilsíðuauglýsingar í blöðum með fyrirsögninni „Segjum öll nei við hvalveiðum“.

Hvalur hf. Vonast nú til að Japanir byrji að kaupa aftur hval og afurðirnar megi nýta til að vinna fæðubótarefni.

„Þetta eru bara vonir og þó að vonirnar rætist er hvergi hægt að selja þetta“, segir Ole Anton Biltvedt alþjóðlegur fjárfestir og formaður Jarðarvina hefur barist ötullega gegn veiðunum. Hann sagði á Þjóðbraut hjá Lindu Blöndal að veiðarnar væru tilgangslausar og hagsmunir eins fyrirtækis væri teknir fram yfir allt annað og mörg og veigamikil rök séu gegn veiðunum.

„Ég hef aldrei upplifað það að fyrirtæki verji stórfelldum fjármunum í það að drepa dýr sem enginn vegur er að selja. Þetta er tilgangslaust dráp, þetta er nánast eins og manía að standa í þessu\", segir Ole Anton.

Meginrökin gegn veiðum eru að ekki sé efnahagslegur grundvöllur fyrir veiðunum sem jafnframt hafa neikvæð áhrif á tekjumestu atvinnugrein landsins, ferðaþjónustuna. Alþjóðlegur samningur banni viðskipti með hvalaafurðir og einnig séu veiðiaðferðir frumstæðar, drápstækin ófullkomin og dýrin þjáist við drápið í margar mínútur. Til viðbótar er nefnt að annar stjórnarflokkurinn, Vinstri græn hafi samþykkt á flokksþingi 2015 andstöðu við hvalveiðar og því veikur pólitískur grundvöllur fyrir veiðum. Sérstaða Langreyðar er einnig nefnt en hann er næststærstur allra núlifandi dýra og getur lifað í 90-100 ár og talinn almennt á válista.

Óli Anton bendir á að almennt sé talið að stórhveli séu í útrýmingarhættu, þótt svo sé ekki beint við land hér, og það séu upplýsingar úr alþjóðlega verndar og viðskiptasáttmálanum CITES (e. the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) sem yfir 190 þjóðríki hafa skrifað undir.  

Á alþjóðavísu séu allar efnahagslegar forsendur fyrir veiðum löngu brostnar:

Fyrirhugaðar veiðar stríði einnig gegn öllum heilbrigðum viðskiptasjónarmiðum: 

 

Jarðarvinir benda einnig á að af 500 milljarða tekjum ferðamannaiðnaðarins séu tekjur af veiðunum aðeins 0,003 prósent. Fimmtán fyrirtæki á Íslandi hafi beinar tekjur af hvalaskoðun, sem skili samtals um fimm milljörðum króna.  Hlutur hvalveiðiaflans sé því aðeins um 0,3 prósent af tekjum af hvalaskoðun. Þá eru ótaldar aðrar tekjur af komu ferðamanna hingað til að skoða hvali, segir Ole Anton og að viðhorf í Evrópu til veiða sé mjög neikvætt og hafi verið þannig í áratugi.