Efling orkufreks iðnaðar til að sporna við kolsýrumengun

Loftslagsvandinn er mál málanna í umræðunni nú um stundir, en Jónas Elíasson verkfræðiprófessor hefur mjög látið sig þau mál varða. Hann er gestur Björns Jóns Bragasonar í þættinum 21 á Hringbraut í kvöld. Jónas segir mælingar sýna að enginn marktækur árangur sé af baráttunni gegn loftslagsbreytingum, þar sem ekki sé ráðist að rótum vandans:

„Það sem gerir þennan loftslagsvanda er fyrst og fremst orkuframleiðslan. Orkan skilar helmingnum af kolsýruframleiðslu heimsins, þetta er olían, kolin og allt það. Það er þarna sem þarf að ráðast á vandann.“

Kommúnisminn mengaði mikið

Jónas segir þó að mikill árangur hafi náðst í þessu efni í Evrópu og Bandaríkjunum:

„Ef þú tekur léleg kol, eins og surtarbrand og timbur, sem mikið er brennt í þriðja heiminum þá skilar það miklu meiri kolsýru en almennileg kol. Þannig var ástandið í Evrópu áður en kolsýruútblásturinn minnkaði. Þá var verið að brenna lélegum kolum. Vestur-Evrópa tók sér tak í kringum 1970 en Austur-Evrópa hélt áfram að bæta í þar til kommúnisminn var lagður niður um 1990. Þá voru surtarbrandsorkuverin sett yfir á almennileg kol og húshitun hætt með opnum eldstæðum sem brenndu surtarbrandi.

Ástandið í loftmengunarmálum í Evrópu var mjög slæmt í kringum 1970. Þá voru skógar að eyðast í Suður-Noregi og víðar út af brennisteini, sem kom vegna surtarbrandsins. Bara það að losna við hann og fá þessa brennisteinshreinsun sem núna er starfrækt við allan kolaiðnað hefur lagað þetta mikið. Þannig að núna er brennisteinsmengun ekki vandamál í Evrópu.“

Þrátt fyrir þennan árangur sem náðst hafi á Vesturlöndum þá hafi lönd þriðja heimsins bætt miklu meira í og þar muni langmestu um Indland og Kína, þar sem nýtt orkuver sem brennir jarðefnaeldsneyti opni í hverri viku.

Hvað geta Íslendingar þá gert?

Jónas segir okkur Íslendinga þó ýmislegt geta gert til að sporna við kolsýruútblæstri á heimsvísu:

„Álið sem er framleitt hérna mengar svona þrisvar sinnum minna en ál sem er framleitt með kolaorku annars staðar í heiminum. Við getum boðið iðnaði hingað sem notar rafmagn – að nota vatnsorkuna okkar sem er algjörlega hrein.“